Beleidsregel
Indien een ingezetene uit Nederland vertrekt, heeft dit
niet altijd zonder meer tot gevolg dat de verzekering direct eindigt omdat rekening moet
worden gehouden met het uitgangspunt dat de band met Nederland, na vertrek naar het
buitenland, slechts geleidelijk verdwijnt (zie bijvoorbeeld CRvB 15 juni 1994 en 22 juni
1994). Of de band met Nederland verbroken is moet worden vastgesteld op basis van het
totaalbeeld van feitelijke omstandigheden, waaruit in het concrete geval blijkt dat niet
langer sprake is van juridische, economische en sociale binding met Nederland (zie onder
meer CRvB 13 april 1988, 20 juli 1988, 6 april 1994 en 19 februari 1998).
In dit verband zijn drie situaties te onderscheiden:
- Betrokkene vertrekt uit Nederland om zich definitief in een ander land te
vestigen. In dat geval geldt als uitgangspunt dat het ingezetenschap eindigt op de datum
volgend op die van het feitelijk vertrek uit Nederland. Of het vertrek een definitief
karakter heeft, moet blijken uit het totaal beeld van alle relevante juridische, economische
en sociale factoren (zie Deel I, Juridische binding, SB1023, Economische binding, SB1024 en
Sociale binding, SB1025).
- Betrokkene verblijft minder dan een jaar
buiten Nederland. In die situatie geldt als uitgangspunt dat het ingezetenschap niet
eindigt, mits het - voorgenomen - verblijf buitenslands bedoeld is tijdelijk te zijn. Of
sprake is van een tijdelijk verblijf buiten Nederland moet blijken uit het totaal beeld van
alle relevante juridische, economische en sociale factoren (zie Deel I, Juridische binding,
SB1023, Economische binding, SB1024 en Sociale binding, SB1025).
- Betrokkene vertrekt voor langer dan een jaar uit Nederland en het is onduidelijk
of het verblijf in het buitenland een tijdelijk of definitief karakter heeft.
In deze situatie geldt als uitgangspunt dat naarmate
betrokkene langer buiten Nederland verblijft waarschijnlijk is dat de band met Nederland
minder sterk wordt. In gevallen waarin het onderzoek naar de feitelijke omstandigheden niet
leidt tot de conclusie dat sprake is van een definitief dan wel tijdelijk verblijf in het
buitenland wordt betrokkene het eerste jaar na het feitelijk vertrek uit Nederland (nog) als
ingezetene beschouwd. Na dat jaar wordt het ingezetenschap als geëindigd beschouwd, tenzij
betrokkene zelf aantoont dat de feitelijke omstandigheden het (voorlopig) handhaven van het
ingezetenschap rechtvaardigen. Als drie jaar zijn verlopen na de datum van vertrek uit
Nederland, wordt het ingezetenschap zonder meer als geëindigd beschouwd. De periode van
verblijf buiten Nederland heeft dan zo lang geduurd, dat het middelpunt van het
maatschappelijk leven van betrokkene niet langer in Nederland aanwezig kan worden geacht.
Slechts in zeer uitzonderlijke gevallen kan op deze regel een uitzondering worden
gemaakt.
Indien met toepassing van voorgaande beleidsregels op de datum
van vertrek uit Nederland vaststaat dat het ingezetenschap verloren zal gaan, dan wordt -
ongeacht de vraag of de belanghebbende het voornemen heeft zich permanent in het buitenland
te vestigen - het vertrek uit Nederland aanstonds als definitief aangemerkt.
Indien vreemdelingen naar het buitenland vertrekken kan dit reeds eerder dan na
ommekomst van de genoemde termijnen negatieve gevolgen hebben voor de verblijfstitel. Indien
de verblijfstitel komt te vervallen kan de vreemdeling sinds 1 juli 1998 niet meer op grond
van ingezetenschap verzekerd zijn.
Grondslag
De tekst van de beleidsregels internationaal is afgesloten naar de stand van de wetgeving en jurisprudentie op 1 mei 2012. De tekst van de overige delen van de beleidsregels (het deel AOW, Anw, AKW, Remigratiewet, MKOB, TOG, TAS en TNS, en de delen Awb en Overige onderwerpen) is niet aangepast.
Besluit beleidsregels internationaal SVB 2012