Beleidsregel
Door de inwerkingtreding op 1 juli 2012 van de Wet woonlandbeginsel in de sociale zekerheid is in de Anw en de AKW het woonlandbeginsel ingevoerd. Dit houdt in dat de hoogte van de Anw-uitkering of de kinderbijslag afhankelijk is van het woonland van de gerechtigde respectievelijk het kind indien de gerechtigde respectievelijk het kind woont buiten Nederland, een van de andere lidstaten van de EU, de EER of Zwitserland.
De CRvB heeft in de uitspraken van 21 maart 2014, 9 mei 2014 en 12 december 2014 geoordeeld dat toepassing van het woonlandbeginsel op de Anw-uitkering of de kinderbijslag in strijd is met onder meer artikel 6 Besluit 3/80, artikel 11 Europees Verdrag inzake sociale zekerheid of artikel 5, eerste lid Verdrag inzake sociale zekerheid met Marokko. Op grond van deze uitspraken past de SVB het woonlandbeginsel niet langer toe op:
- de Anw-uitkering van gerechtigden die wonen in Bosnië-Herzegovina, Canada, Chili, Israël, Kosovo, Macedonië, Marokko, Montenegro, Québec, Servië, Suriname, Turkije of Zuid-Korea.
- de kinderbijslag voor kinderen die wonen in Israël, Marokko, Suriname of Zuid-Korea.
Als geen bezwaar en beroep is ingesteld tegen de beslissing over de toepassing van het woonlandbeginsel op deze uitkeringen, dan past de SVB het woonlandbeginsel voor de Anw niet meer toe met ingang van 1 maart 2014 en voor de AKW met ingang 1 oktober 2014.
In de uitspraak van 20 januari 2017 heeft de CRvB geoordeeld dat de toepassing van het woonlandbeginsel op een arbeidsongeschiktheidsuitkering in strijd is met artikel 5 van het Verdrag inzake sociale zekerheid met Kaapverdië. Op grond van deze uitspraak past de SVB het woonlandbeginsel niet meer toe op:
- de Anw-uitkering van gerechtigden die wonen in Japan, Kaapverdië, Tunesië, Uruguay, Verenigde Staten of Verenigd Koninkrijk.
- de kinderbijslag voor kinderen die wonen in Bosnië-Herzegovina, Canada, Kaapverdië, Kosovo, Montenegro, Québec, Servië, Tunesië, Verenigde Staten en Verenigd Koninkrijk.
Als geen bezwaar en beroep is ingesteld tegen de beslissing over de toepassing van het woonlandbeginsel op deze uitkeringen, dan past de SVB het woonlandbeginsel niet meer toe met ingang van 1 januari 2017.
In de uitspraak van 5 april 2018 oordeelt de CRvB dat de toepassing van het woonlandbeginsel op de kinderbijslag strijdig is met artikel 4 van het Verdrag tussen Nederland en Indonesië inzake de betaling van Nederlandse sociale verzekeringsuitkeringen. Naar aanleiding van deze uitspraak past de SVB het woonlandbeginsel niet langer toe op:
- de Anw-uitkering van gerechtigden die wonen in: Argentinië, Belize, Ecuador, Egypte, Filipijnen, Hong Kong, Indonesië, Jordanië, Monaco, Panama, Paraguay, Thailand en Zuid-Afrika.
- de kinderbijslag voor kinderen die wonen in Indonesië en Zuid-Afrika.
Als geen bezwaar en beroep is ingesteld tegen de beslissing over de toepassing van het woonlandbeginsel op deze uitkeringen, dan past de SVB het woonlandbeginsel niet meer toe met ingang van 1 april 2018.
Ten aanzien van personen die wonen in Australië of Nieuw-Zeeland past de SVB het woonlandbeginsel evenmin toe, omdat de verdragen inzake sociale zekerheid met deze landen hieraan in de weg staan.