Nummer 24/43739/GA
Betreft klager
Datum 19 september 2025
Uitspraak van de beroepscommissie van de RSJ op het beroep van
de directeur van de Penitentiaire Inrichting (PI) Sittard (hierna: de directeur)
1. De procedure
klager (hierna: klager) heeft beklag ingesteld tegen het niet voortvarend handelen van de directeur ten aanzien van het nemen van een nieuwe beslissing conform de uitspraak van de beklagcommissie van 15 juli 2024 (G-2024-534).
De beklagcommissie bij de PI Sittard heeft op 7 oktober 2024 het beklag gegrond verklaard (G-2024-689). De uitspraak van de beklagcommissie is bijgevoegd.
De directeur heeft tegen deze uitspraak beroep ingesteld.
De beroepscommissie heeft de directeur, klager en zijn raadsvrouw mr. S.N.M. Lousberg in de gelegenheid gesteld hun standpunten schriftelijk (nader) toe te lichten.
2. De standpunten in beroep
Standpunt van de directeur
Op 5 augustus 2024 heeft de directeur een nieuwe beslissing genomen zoals bedoeld in de uitspraak van de beklagcommissie van 15 juli 2024, inhoudende dat aan klager een bel- en bezoekregeling is toegekend met zijn dochter. Dit is op 5 augustus 2024 door de directeur aan klager medegedeeld. Ook is toen aan klager medegedeeld dat een positieve screening door het Landelijk Bureau Inlichtingen en Veiligheid (hierna: het LBIV) en het Gedetineerden Recherche Informatiepunt (hierna: het GRIP) noodzakelijk is alvorens de bel- en bezoekregeling in werking kon treden. Voor deze screening was vereist dat een screeningsformulier en een kopie van het identiteitsbewijs van de dochter van klager zouden worden overgelegd. Het screeningsformulier is direct aangeleverd. Een kopie van het identiteitsbewijs volgde pas op 12 augustus 2024. Op 13 augustus 2024 zijn beide documenten doorgestuurd naar het LBIV en het GRIP ten behoeve van de screening en op 28 augustus 2024 volgde een positieve screening. Dit is op dezelfde dag nog aan klager medegedeeld.
Standpunt van klager
Klager stelt zich primair op het standpunt dat de directeur niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, omdat de directeur niet binnen de wettelijke termijn van zeven dagen beroep heeft ingesteld tegen de beslissing van de beklagcommissie.
Subsidiair stelt klager zich op het standpunt dat het beroep ongegrond moet worden verklaard. Hiertoe wordt aangevoerd dat er op 16 augustus 2024 – nadat de raadsvrouw navraag had gedaan naar de stand van zaken – namens de directeur aan de raadsvrouw is medegedeeld dat er eerst een positieve screening door het LBIV en het GRIP diende plaats te vinden voordat een definitieve nieuwe beslissing kon worden genomen. Er was derhalve op 5 augustus 2024 nog geen sprake van een nieuwe beslissing. Met betrekking tot het aanleveren van de documenten ten behoeve van de screening wordt aangevoerd dat aan de zijde van klager geen verwijt kan worden gemaakt over het beweerdelijk laat aanleveren van een kopie van het identiteitsbewijs van de dochter van klager. Het screeningsformulier en een kopie van het identiteitsbewijs zijn namelijk op 6 augustus 2024 door de vrouw van klager in de brievenbus van de PI bezorgd. Dit zou zijn bevestigd door de casemanager van klager. Pas later werd medegedeeld dat een kopie van het identiteitsbewijs ontbrak, waarna de advocaat van de dochter van klager de PI wederom een kopie heeft doen toekomen. Overigens heeft er eerder een zelfde screening van de dochter van klager plaatsgevonden, waardoor het op de weg van de directeur had gelegen om de benodigde stukken – die ten behoeve van een eerdere screening reeds waren overgelegd – op te vragen bij het BIV.
3. De beoordeling
De ontvankelijkheid van de directeur in beroep
De beroepscommissie stelt het volgende vast. Op 7 oktober 2024 ontving de beroepscommissie een (pro forma) beroepschrift van de directeur. In dit beroepschrift stelt de directeur beroep in tegen de uitspraak van de beklagcommissie met beklagkenmerk G-2024-745. In de bijlage bevindt zich de kennisgeving van de mondelinge uitspraak van 7 oktober 2024, eveneens voorzien van het kenmerk G-2024-745. Op 10 oktober 2024 heeft de beroepscommissie een e-mail van de beklagcommissie ontvangen, inhoudende dat voorgaande kennisgeving van de mondelinge uitspraak ziet uit de uitspraak met beklagkenmerk G-2024-689 en niet op G-2024-745. Eenzelfde e-mail is door de beklagcommissie aan de directeur verzonden. Eveneens op 10 oktober 2024 – binnen de beroepstermijn – heeft de directeur, in navolging op voorgaand bericht, aan de beroepscommissie medegedeeld dat het beroep aldus moet worden opgevat als te zijn gericht tegen de uitspraak van de beklagcommissie met kenmerk G-2024-689. Gelet op het voorgaande zal de beroepscommissie de directeur ontvangen in zijn beroep.
De ontvankelijkheid van klager in beklag
Klager heeft eerder beklag ingesteld tegen de beslissing van de directeur, inhoudende een algeheel contactverbod tussen klager en zijn dochter. De beklagcommissie heeft dat beklag op 15 juli 2024 gegrond verklaard, omdat de directeur onvoldoende heeft onderzocht en daarmee onvoldoende heeft gemotiveerd wat de mogelijkheden zijn van bezoek onder toezicht en/of achter glas (G-2024-534). De beklagcommissie heeft de directeur opgedragen om een nieuwe beslissing te nemen met inachtneming van de uitspraak binnen een termijn van veertien dagen na ontvangst daarvan. Deze uitspraak van de beklagcommissie is op 29 juli 2024 door de directeur ontvangen.
De beroepscommissie merkt voor de volledigheid op dat de directeur beroep heeft ingesteld tegen voornoemde uitspraak van de beklagcommissie (G-2024-534). Daarnaast heeft de directeur verzocht om schorsing van de (verdere) tenuitvoerlegging van voornoemde uitspraak. De voorzitter van de beroepscommissie heeft het schorsingsverzoek afgewezen (RSJ 2 augustus 2024, 24/42221/SGA). De beroepscommissie heeft het beroep ongegrond verklaard (RSJ 10 februari 2025, 24/42262/GA).
Klager heeft op 22 augustus 2024 beklag ingesteld tegen het niet tijdig beslissen. De directeur stelt op 5 augustus 2024 een beslissing te hebben genomen, inhoudende dat aan klager een bel- en bezoekregeling is toegekend met zijn dochter. Dit is op dezelfde dag mondeling aan klager medegedeeld. Voordat deze bel- en bezoekregeling in werking kon treden, diende er echter eerst een positieve screening door het LBIV en het GRIP plaats te vinden. De beroepscommissie ziet zich de voor de vraag gesteld of de mondelinge mededeling van 5 augustus 2024 van de directeur aan klager als beslissing aangemerkt dient te worden en de directeur derhalve tijdig gevolg heeft gegeven aan de uitspraak van de beklagcommissie. De beroepscommissie beantwoordt deze vraag bevestigend, immers was de inhoud van de – onder de voorwaarde van een positieve screening toegekende – bel- en bezoekregeling helder, namelijk dat klager vijftien minuten per week met zijn dochter mag bellen en één keer in de vier weken bezoek onder toezicht van haar mag ontvangen. De beroepscommissie volgt klager niet in zijn stelling dat uit de e-mail van de directeur van 16 augustus 2024 zou blijken dat er nog geen beslissing was genomen. Naar het oordeel van de beroepscommissie bevestigt de inhoud van de e-mail juist dat er al wél een beslissing was genomen en deze beslissing ook als zodanig aan klager was medegedeeld.
Nu niet is gebleken van een verzuim of weigering om te beslissen als bedoeld in artikel 60, tweede lid, van de Penitentiaire beginselenwet zal de beroepscommissie het beroep gegrond verklaren, de uitspraak van de beklagcommissie vernietigen en klager alsnog niet-ontvankelijk verklaren in zijn beklag.
4. De uitspraak
De beroepscommissie verklaart het beroep gegrond, vernietigt de uitspraak van de beklagcommissie en verklaart klager alsnog niet-ontvankelijk in zijn beklag.
Deze uitspraak is op 19 september 2025 gedaan door de beroepscommissie, bestaande uit
mr. S.M. Krans, voorzitter, mr. dr. R.S.T. Gaarthuis en mr. L.C.P. Goossens, leden, bijgestaan door mr. I.J.M.W. van der Sanden, secretaris.
secretaris voorzitter