Onderwerp: Bezoek-historie

1995/21 havenstaatcontrole
Geldigheid:23-11-2003 t/m Versie:vergelijk Status: Geldig vandaag

Dit onderwerp bevat de volgende rubrieken.


Deze Richtlijn is bijgewerkt a.d.h.v. Richtlijn 98/25/EG, 98/42/EG, 1999/97/EG, 2001/106/EG en 2002/84/EG


RICHTLIJN 95/21/EG VAN DE RAAD van 19 juni 1995 betreffende havenstaatcontrole


DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),
Overwegende dat de Gemeenschap ernstig bezorgd is over scheepvaartongevallen en de verontreiniging van de zeeën en kusten van de Lid-Staten;
Overwegende dat de Gemeenschap evenzeer bezorgd is over de leef- en werkomstandigheden aan boord;
Overwegende dat de Raad in de zitting van 25 januari 1993 conclusies heeft aangenomen waarin er bij de Commissie en de Lid-Staten op aan wordt gedrongen zorg te dragen voor een doeltreffender toepassing en naleving van geschikte normen op het gebied van internationale veiligheid op zee en milieubescherming alsmede voor de implementatie van de nieuwe maatregelen wanneer die zijn aangenomen;
Overwegende dat de Raad er in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee (4), bij de Commissie op heeft aangedrongen zo spoedig mogelijk suggesties voor specifieke maatregelen en formele voorstellen te doen betreffende criteria voor de inspectie van schepen waaronder de harmonisatie van de voorschriften voor de aanhouding, de mogelijheid om inspectieresultaten bekend te maken en de toegang tot havens in de Gemeenschap te ontzeggen;
Overwegende dat de veiligheid, de voorkoming van verontreiniging en de leef- en werkomstandigheden aan boord van schepen daadwerkelijk kunnen worden verbeterd door, via een strikte toepassing van de internationale verdragen, codes en resoluties, het aantal schepen in de wateren van de Gemeenschap dat niet aan de normen voldoet, drastisch terug te dringen;
Overwegende dat de controle op de naleving door schepen van de internationale normen op het gebied van veiligheid, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord in de eerste plaats de taak van de vlaggestaat dient te zijn; dat een toenemend aantal vlaggestaten, wat de implementatie en naleving van internationale normen betreft, evenwel ernstig in gebreke blijft; dat derhalve ook de havenstaat zorg moet dragen voor de controle op de naleving van de vastgestelde internationale normen op het gebied van veiligheid, voorkoming van verontreiniging en de leef- en werkomstandigheden aan boord;
Overwegende dat een geharmoniseerde aanpak met betrekking tot het doen naleven van die internationale normen door de Lid-Staten ten aanzien van schepen die in de onder hun jurisdictie vallende wateren varen en hun havens gebruiken, concurrentievervalsing zal voorkomen;
Overwegende dat een communautaire kaderwetgeving voor de harmonisering van de inspectieprocedures een fundamentele voorwaarde is voor een homogene toepassing van het beginsel van veiligheid van schepen en voorkoming van verontreiniging, dat mede ten grondslag ligt aan het communautaire vervoer- en milieubeleid;
Overwegende dat de verontreiniging van de zeeën van nature een grensoverschrijdend verschijnsel is; dat volgens het subsidiariteitsbeginsel de ontwikkeling van middelen om preventieve maatregelen te kunnen nemen ten aanzien van de zeeën, aangrenzend aan de Lid-Staten, bij voorkeur op Gemeenschapsniveau dient te gebeuren, aangezien de Lid-Staten afzonderlijk geen adequate en doeltreffende maatregelen kunnen nemen;
Overwegende dat vaststelling van een richtlijn van de Raad de geschikte methode is om het wettelijk kader en de geharmoniseerde voorschriften en criteria inzake de havenstaatcontrole vast te leggen;
Overwegende dat dient te worden geprofiteerd van de ervaring die is opgedaan tijdens de werking van het Memorandum van Overeenstemming van Parijs (MOU) inzake toezicht door de havenstaat (HSC) dat op 26 januari 1982 is ondertekend;
Overwegende dat de inspectie door elke Lid-Staat van minstens 25 % van het aantal buitenlandse schepen dat in een bepaald jaar hun havens binnenloopt, in de praktijk betekent dat een groot aantal van de in de Gemeenschap in bedrijf zijnde schepen op een gegeven ogenblik aan een inspectie is onderworpen;
Overwegende dat er verder gewerkt moet worden aan de ontwikkeling van een doelgerichter systeem;
Overwegende dat de bij havenstaatinspecties gehanteerde regels en procedures alsmede de criteria voor aanhouding van een schip geharmoniseerd moeten worden teneinde de doeltreffendheid van dat toezicht in alle havens constant te maken en zo het selectief gebruik dat van bepaalde havens van bestemming wordt gemaakt om het net van een dergelijk toezicht te ontwijken, drastisch te beperken;
Overwegende dat uit de in de mededeling van de Commissie "Een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee" en het jaarverslag van het MOU bekendgemaakte statistische gegevens met betrekking tot ongevallen, aanhoudingen en tekortkomingen blijkt dat voor bepaalde categorieën schepen uitvoerige inspectie noodzakelijk is;
Overwegende dat tekortkomingen betreffende de naleving van de bepalingen van de verdragen gecorrigeerd dienen te worden; dat schepen die herstelmaatregelen dienen te nemen, moeten worden aangehouden, wanneer deze tekortkomingen duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, totdat die tekortkomingen zijn gecorrigeerd;
Overwegende dat er een recht van beroep moet worden ingesteld tegen besluiten tot aanhouding door de bevoegde autoriteiten teneinde onredelijke besluiten te voorkomen die kunnen leiden tot onnodige aanhoudingen en vertragingen;
Overwegende dat de faciliteiten van de haven van inspectie zodanig kunnen zijn dat de bevoegde instantie het schip toestemming moet geven om door te varen naar een geschikte reparatiewerf, op voorwaarde dat aan de voor zo'n reis gestelde voorwaarden wordt voldaan; dat schepen die zich daar niet aan houden, een gevaar zouden blijven betekenen voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu en door het niet aanbrengen van verbeteringen overeenkomstig de geldende bepalingen van de verdragen concurrentievoordelen zouden blijven genieten; dat derhalve aan die schepen de toegang tot alle havens in de Gemeenschap dient te worden geweigerd;
Overwegende dat het voorkomt dat een schip dat de toegang tot de havens in de Gemeenschap is geweigerd, toch moet worden toegelaten; dat een schip onder die omstandigheden alleen tot een bepaalde haven mag worden toegelaten, als met alle maatregelen ervoor gezorgd is dat het daar veilig kan binnenlopen;
Overwegende dat het, aangezien de voorschriften van de verdragen met betrekking tot de scheepsconstructie, -werktuigen en -bemanning een complex geheel vormen, de beslissingen van de inspecteurs verstrekkende gevolgen kunnen hebben en die inspecteurs volkomen onpartijdige beslissingen moeten nemen, noodzakelijk is dat de inspecties uitsluitend worden uitgevoerd door inspecteurs die naar behoren gemachtigde functionarissen zijn en beschikken over een uitgebreide kennis en ervaring;
Overwegende dat loodsen en havenautoriteiten nuttige inlichtingen kunnen geven over de tekortkomingen van deze schepen en bemanningen;
Overwegende dat er samenwerking tussen de bevoegde instanties van de Lid-Staten en andere autoriteiten of organisaties nodig is met het oog op een doeltreffende follow-up van schepen met tekortkomingen die mogen doorvaren, en met het oog op uitwisseling van informatie over de zich in de haven bevindende schepen;
Overwegende dat het krachtens het MOU opgezette informatiesysteem Sirenac E een groot deel van de voor de toepassing van deze richtlijn benodigde aanvullende informatie verstrekt;
Overwegende dat publikatie van informatie over schepen die niet voldoen aan de internationale normen op het gebied van de veiligheid, de gezondheid en de bescherming van het mariene milieu afschrikwekkend kan werden en expediteurs ervan kan doen afzien van deze schepen gebruik te maken, terwijl dit voor eigenaars ervan een aansporing is om uit eigen beweging herstelmaatregelen te treffen;
Overwegende dat alle kosten van de inspectie van schepen die aanhouding rechtvaardigt, de eigenaar of de exploitant moeten worden aangerekend;
Overwegende dat het passend is om bij de toepassing van de onderhavige richtlijn het comité in te schakelen dat is opgericht krachtens artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad van 13 september 1993 betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen (5), en dat dit comité de Commissie moet bijstaan bij het wijzigen van de inspectieverplichtingen van de Lid-Staten op grond van de opgedane ervaring en rekening houdend met de ontwikkelingen in het MOU, en bij het aanpassen van de bijlagen, wanneer dit nodig is om rekening te houden met wijzigingen in de verdragen, protocollen, codes en resoluties van relevante internationale organisaties en het MOU,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:


(1) PB nr. C 107 van 15. 4. 1994, blz. 14, en PB nr. C 347 van 8. 12. 1994, blz. 15.
(2) PB nr. C 393 van 31. 12. 1994, blz. 50.
(3) Advies van het Europees Parlement van 27 oktober 1994 (PB nr. C 347 van 8. 12. 1994, blz. 15), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 maart 1995 (PB nr. C 93 van 13. 4. 1995, blz. 25) en besluit van het Europees Parlement van 18 mei 1995 (nog niet in het Publikatieblad verschenen).
(4) PB nr. C 271 van 7. 10. 1993, blz. 1.
(5) PB nr. L 247 van 5. 10. 1993, blz. 19.

Ingangsdatum: 01-07-1996

Deze Richtlijn is bijgewerkt a.d.h.v. Richtlijn 98/25/EG, 98/42/EG, 1999/97/EG, 2001/106/EG en 2002/84/EG


RICHTLIJN 95/21/EG VAN DE RAAD van 19 juni 1995 betreffende havenstaatcontrole


DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,
Gezien het voorstel van de Commissie (1),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),
Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),
Overwegende dat de Gemeenschap ernstig bezorgd is over scheepvaartongevallen en de verontreiniging van de zeeën en kusten van de Lid-Staten;
Overwegende dat de Gemeenschap evenzeer bezorgd is over de leef- en werkomstandigheden aan boord;
Overwegende dat de Raad in de zitting van 25 januari 1993 conclusies heeft aangenomen waarin er bij de Commissie en de Lid-Staten op aan wordt gedrongen zorg te dragen voor een doeltreffender toepassing en naleving van geschikte normen op het gebied van internationale veiligheid op zee en milieubescherming alsmede voor de implementatie van de nieuwe maatregelen wanneer die zijn aangenomen;
Overwegende dat de Raad er in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee (4), bij de Commissie op heeft aangedrongen zo spoedig mogelijk suggesties voor specifieke maatregelen en formele voorstellen te doen betreffende criteria voor de inspectie van schepen waaronder de harmonisatie van de voorschriften voor de aanhouding, de mogelijheid om inspectieresultaten bekend te maken en de toegang tot havens in de Gemeenschap te ontzeggen;
Overwegende dat de veiligheid, de voorkoming van verontreiniging en de leef- en werkomstandigheden aan boord van schepen daadwerkelijk kunnen worden verbeterd door, via een strikte toepassing van de internationale verdragen, codes en resoluties, het aantal schepen in de wateren van de Gemeenschap dat niet aan de normen voldoet, drastisch terug te dringen;
Overwegende dat de controle op de naleving door schepen van de internationale normen op het gebied van veiligheid, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord in de eerste plaats de taak van de vlaggestaat dient te zijn; dat een toenemend aantal vlaggestaten, wat de implementatie en naleving van internationale normen betreft, evenwel ernstig in gebreke blijft; dat derhalve ook de havenstaat zorg moet dragen voor de controle op de naleving van de vastgestelde internationale normen op het gebied van veiligheid, voorkoming van verontreiniging en de leef- en werkomstandigheden aan boord;
Overwegende dat een geharmoniseerde aanpak met betrekking tot het doen naleven van die internationale normen door de Lid-Staten ten aanzien van schepen die in de onder hun jurisdictie vallende wateren varen en hun havens gebruiken, concurrentievervalsing zal voorkomen;
Overwegende dat een communautaire kaderwetgeving voor de harmonisering van de inspectieprocedures een fundamentele voorwaarde is voor een homogene toepassing van het beginsel van veiligheid van schepen en voorkoming van verontreiniging, dat mede ten grondslag ligt aan het communautaire vervoer- en milieubeleid;
Overwegende dat de verontreiniging van de zeeën van nature een grensoverschrijdend verschijnsel is; dat volgens het subsidiariteitsbeginsel de ontwikkeling van middelen om preventieve maatregelen te kunnen nemen ten aanzien van de zeeën, aangrenzend aan de Lid-Staten, bij voorkeur op Gemeenschapsniveau dient te gebeuren, aangezien de Lid-Staten afzonderlijk geen adequate en doeltreffende maatregelen kunnen nemen;
Overwegende dat vaststelling van een richtlijn van de Raad de geschikte methode is om het wettelijk kader en de geharmoniseerde voorschriften en criteria inzake de havenstaatcontrole vast te leggen;
Overwegende dat dient te worden geprofiteerd van de ervaring die is opgedaan tijdens de werking van het Memorandum van Overeenstemming van Parijs (MOU) inzake toezicht door de havenstaat (HSC) dat op 26 januari 1982 is ondertekend;
Overwegende dat de inspectie door elke Lid-Staat van minstens 25 % van het aantal buitenlandse schepen dat in een bepaald jaar hun havens binnenloopt, in de praktijk betekent dat een groot aantal van de in de Gemeenschap in bedrijf zijnde schepen op een gegeven ogenblik aan een inspectie is onderworpen;
Overwegende dat er verder gewerkt moet worden aan de ontwikkeling van een doelgerichter systeem;
Overwegende dat de bij havenstaatinspecties gehanteerde regels en procedures alsmede de criteria voor aanhouding van een schip geharmoniseerd moeten worden teneinde de doeltreffendheid van dat toezicht in alle havens constant te maken en zo het selectief gebruik dat van bepaalde havens van bestemming wordt gemaakt om het net van een dergelijk toezicht te ontwijken, drastisch te beperken;
Overwegende dat uit de in de mededeling van de Commissie "Een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee" en het jaarverslag van het MOU bekendgemaakte statistische gegevens met betrekking tot ongevallen, aanhoudingen en tekortkomingen blijkt dat voor bepaalde categorieën schepen uitvoerige inspectie noodzakelijk is;
Overwegende dat tekortkomingen betreffende de naleving van de bepalingen van de verdragen gecorrigeerd dienen te worden; dat schepen die herstelmaatregelen dienen te nemen, moeten worden aangehouden, wanneer deze tekortkomingen duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, totdat die tekortkomingen zijn gecorrigeerd;
Overwegende dat er een recht van beroep moet worden ingesteld tegen besluiten tot aanhouding door de bevoegde autoriteiten teneinde onredelijke besluiten te voorkomen die kunnen leiden tot onnodige aanhoudingen en vertragingen;
Overwegende dat de faciliteiten van de haven van inspectie zodanig kunnen zijn dat de bevoegde instantie het schip toestemming moet geven om door te varen naar een geschikte reparatiewerf, op voorwaarde dat aan de voor zo'n reis gestelde voorwaarden wordt voldaan; dat schepen die zich daar niet aan houden, een gevaar zouden blijven betekenen voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu en door het niet aanbrengen van verbeteringen overeenkomstig de geldende bepalingen van de verdragen concurrentievoordelen zouden blijven genieten; dat derhalve aan die schepen de toegang tot alle havens in de Gemeenschap dient te worden geweigerd;
Overwegende dat het voorkomt dat een schip dat de toegang tot de havens in de Gemeenschap is geweigerd, toch moet worden toegelaten; dat een schip onder die omstandigheden alleen tot een bepaalde haven mag worden toegelaten, als met alle maatregelen ervoor gezorgd is dat het daar veilig kan binnenlopen;
Overwegende dat het, aangezien de voorschriften van de verdragen met betrekking tot de scheepsconstructie, -werktuigen en -bemanning een complex geheel vormen, de beslissingen van de inspecteurs verstrekkende gevolgen kunnen hebben en die inspecteurs volkomen onpartijdige beslissingen moeten nemen, noodzakelijk is dat de inspecties uitsluitend worden uitgevoerd door inspecteurs die naar behoren gemachtigde functionarissen zijn en beschikken over een uitgebreide kennis en ervaring;
Overwegende dat loodsen en havenautoriteiten nuttige inlichtingen kunnen geven over de tekortkomingen van deze schepen en bemanningen;
Overwegende dat er samenwerking tussen de bevoegde instanties van de Lid-Staten en andere autoriteiten of organisaties nodig is met het oog op een doeltreffende follow-up van schepen met tekortkomingen die mogen doorvaren, en met het oog op uitwisseling van informatie over de zich in de haven bevindende schepen;
Overwegende dat het krachtens het MOU opgezette informatiesysteem Sirenac E een groot deel van de voor de toepassing van deze richtlijn benodigde aanvullende informatie verstrekt;
Overwegende dat publikatie van informatie over schepen die niet voldoen aan de internationale normen op het gebied van de veiligheid, de gezondheid en de bescherming van het mariene milieu afschrikwekkend kan werden en expediteurs ervan kan doen afzien van deze schepen gebruik te maken, terwijl dit voor eigenaars ervan een aansporing is om uit eigen beweging herstelmaatregelen te treffen;
Overwegende dat alle kosten van de inspectie van schepen die aanhouding rechtvaardigt, de eigenaar of de exploitant moeten worden aangerekend;
Overwegende dat het passend is om bij de toepassing van de onderhavige richtlijn het comité in te schakelen dat is opgericht krachtens artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad van 13 september 1993 betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen (5), en dat dit comité de Commissie moet bijstaan bij het wijzigen van de inspectieverplichtingen van de Lid-Staten op grond van de opgedane ervaring en rekening houdend met de ontwikkelingen in het MOU, en bij het aanpassen van de bijlagen, wanneer dit nodig is om rekening te houden met wijzigingen in de verdragen, protocollen, codes en resoluties van relevante internationale organisaties en het MOU,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:


(1) PB nr. C 107 van 15. 4. 1994, blz. 14, en PB nr. C 347 van 8. 12. 1994, blz. 15.
(2) PB nr. C 393 van 31. 12. 1994, blz. 50.
(3) Advies van het Europees Parlement van 27 oktober 1994 (PB nr. C 347 van 8. 12. 1994, blz. 15), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 maart 1995 (PB nr. C 93 van 13. 4. 1995, blz. 25) en besluit van het Europees Parlement van 18 mei 1995 (nog niet in het Publikatieblad verschenen).
(4) PB nr. C 271 van 7. 10. 1993, blz. 1.
(5) PB nr. L 247 van 5. 10. 1993, blz. 19.

Artikel 01 Doel

Ingangsdatum: 01-07-1996

Het doel van deze richtlijn is bij te dragen tot een drastische vermindering van het aantal niet aan de normen voldoende schepen in de wateren onder de jurisdictie van de Lid-Staten door:
- de naleving te verbeteren van de internationale en relevante communautaire wetgeving op het gebied van de veiligheid op zee, bescherming van het mariene milieu en de leef- en werkomstandigheden aan boord van schepen, ongeacht onder welke vlag zij varen;
- het opstellen van gemeenschappelijke criteria voor controle door de havenstaat van schepen en harmonisatie van de inspectie- en aanhoudingsprocedures, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de door de scheepvaartinstanties van de Lid-Staten in het kader van het Memorandum van Overeenstemming van Parijs inzake havenstaatcontrole (MOU) aangegane verplichtingen.

Artikel 02 Definities


In deze richtlijn en bijbehorende bijlagen wordt verstaan onder:

1. "Verdragen" :
- het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966 (LL 66),
- het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (Solas 74),
- het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973 en het daarop betrekking hebbende Protocol van 1978 (Marpol 73/78),
- het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978 (STCW 78),
- het Verdrag inzake de internationale bepalingen ter voorkoming van aanvaringen op zee van 1972 (Colregs 72),
- het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen van 1969 en
- het Verdrag betreffende minimumnormen op koopvaardijschepen van 1976 (ILO nr. 147), alsmede de op deze Verdragen betrekking hebbende protocollen, wijzigingen en voorschriften met dwingend karakter die op de datum van aanneming van de onderhavige richtlijn van kracht zijn;

2. "MOU": het op 26 januari 1982 te Parijs ondertekende Memorandum van Overeenstemming inzake havenstaatcontrole, in de versie die geldt op de dag van aanneming van de onderhavige richtlijn;

3. "schip": een zeegaand vaartuig waarop een of meer van de Verdragen van toepassing zijn, varend onder een andere vlag dan die van de havenstaat;

4. "off shore-installatie" : een vast of drijvend platform dat op of boven het continentaal plat van een Lid-Staat wordt geëxploiteerd;

5. "inspecteur": een werknemer in de overheidssector of andere persoon die door de bevoegde instantie van een Lid-Staat van passende volmachten is voorzien om in het kader van de havenstaatcontrole inspecties uit te voeren, en aan die bevoegde instantie verantwoording verschuldigd is;

6. "inspectie": een bezoek aan boord van een schip om de geldigheid van de relevante certificaten en andere documenten, alsmede de toestand van het schip, de uitrusting, de bemanning en de leef- en werkomstandigheden aan boord te controleren;

7. "gedetailleerde inspectie" : een inspectie waarbij het schip, de uitrusting en de bemanning, geheel of, voor zover van toepassing, gedeeltelijk onder de in artikel 6, lid 3, beschreven omstandigheden worden onderworpen aan een grondig onderzoek, dat de constructie van het schip, de uitrusting, de personeelssterkte, de leef- en werkomstandigheden en de naleving van de operationele voorschriften aan boord omvat;

8. "uitgebreide inspectie" : een inspectie zoals bedoeld in artikel 7;

9. "aanhouding": het formele verbod voor een schip om uit te varen omdat er tekortkomingen zijn geconstateerd die afzonderlijk of gezamenlijk maken dat het schip niet zeewaardig is;

10. "stopzetting van een activiteit" : het formele verbod voor een schip om een activiteit voort te zetten omdat er tekortkomingen zijn geconstateerd die afzonderlijk of gezamenlijk maken dat voortzetting van deze activiteit gevaarlijk is.

Ingangsdatum: 23-11-2003

In deze richtlijn en bijbehorende bijlagen wordt verstaan onder:

1. "Verdragen" :
- het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966 (LL 66);
- het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1974 (Solas 74);
- het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973 en het daarop betrekking hebbende Protocol van 1978 (Marpol 73/78);
- het Internationaal Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978 (STCW 78);
- het Verdrag inzake de internationale bepalingen ter voorkoming van aanvaringen op zee van 1972 (Colreg 72);
- het Internationaal Verdrag betreffende de meting van schepen van 1969 (ITC 1969);
- het Verdrag betreffende minimumnormen op koopvaardijschepen van 1976 (ILO nr. 147);
- het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie (CLC 1992); alsmede de op deze Verdragen betrekking hebbende protocollen, wijzigingen en voorschriften met dwingend karakter die in de versie die van kracht is van kracht zijn.

2. "MOU": het op 26 januari 1982 te Parijs ondertekende Memorandum van Overeenstemming inzake havenstaatcontrole, in de versie die van kracht is;

3. "schip": een zeegaand vaartuig waarop een of meer van de Verdragen van toepassing zijn, varend onder een andere vlag dan die van de havenstaat;

4. "off shore-installatie" : een vast of drijvend platform dat op of boven het continentaal plat van een Lid-Staat wordt geëxploiteerd;

5. "inspecteur": een werknemer in de overheidssector of andere persoon die door de bevoegde instantie van een Lid-Staat van passende volmachten is voorzien om in het kader van de havenstaatcontrole inspecties uit te voeren, en aan die bevoegde instantie verantwoording verschuldigd is;

6. "inspectie": een bezoek aan boord van een schip om de geldigheid van de relevante certificaten en andere documenten, alsmede de toestand van het schip, de uitrusting, de bemanning en de leef- en werkomstandigheden aan boord te controleren;

7. "gedetailleerde inspectie" : een inspectie waarbij het schip, de uitrusting en de bemanning, geheel of, voor zover van toepassing, gedeeltelijk onder de in artikel 6, lid 3, beschreven omstandigheden worden onderworpen aan een grondig onderzoek, dat de constructie van het schip, de uitrusting, de personeelssterkte, de leef- en werkomstandigheden en de naleving van de operationele voorschriften aan boord omvat;

8. "uitgebreide inspectie" : een inspectie zoals bedoeld in artikel 7;

9. "aanhouding": het formele verbod voor een schip om uit te varen omdat er tekortkomingen zijn geconstateerd die afzonderlijk of gezamenlijk maken dat het schip niet zeewaardig is;

10. "stopzetting van een activiteit" : het formele verbod voor een schip om een activiteit voort te zetten omdat er tekortkomingen zijn geconstateerd die afzonderlijk of gezamenlijk maken dat voortzetting van deze activiteit gevaarlijk is.

Artikel 03 Werkingssfeer

Ingangsdatum: 01-07-1996

1. Deze richtlijn is van toepassing op ieder schip en zijn bemanning:
- dat een haven van een Lid-Staat of een off shore-installatie aandoet, of
- dat voor anker ligt ter hoogte van een dergelijke haven of installatie.

Dit artikel laat het recht om op te treden waarover een Lid-Staat op grond van de relevante internationale verdragen beschikt, onverlet.

2. In het geval van schepen met een brutotonnage van minder dan 500 passen de Lid-Staten de toepasselijke bepalingen van de Verdragen toe en voor zover een Verdrag niet van toepassing is nemen zij de maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de schepen geen duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu. Bij de toepassing van dit lid nemen de Lid-Staten bijlage 1 van het MOU als richtsnoer.

3. Bij de inspectie van een schip dat vaart onder de vlag van een Staat die geen partij is bij een Verdrag, zien de Lid-Staten erop toe dat schip en bemanning geen gunstiger behandeling krijgen dan een schip dat vaart onder de vlag van een Staat die wel partij is bij dat Verdrag.

4. Deze richtlijn is niet van toepassing op vissersvaartuigen, oorlogsschepen, marinehulpschepen, houten schepen van primitieve bouw, voor niet-commerciële doeleinden gebruikte overheidsschepen en niet voor handel gebruikte pleziervaartuigen.

Artikel 04 Inspectieorgaan


De Lid-Staten hebben de nodige nationale maritieme diensten, hierna genoemd "de bevoegde instanties", voor de inspectie van schepen en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat hun bevoegde instanties hun taken vervullen overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn.

Ingangsdatum: 22-01-2002

De lidstaten onderhouden voor de inspectie van schepen de nodige nationale maritieme diensten die beschikken over het vereiste personeelsbestand, in het bijzonder gekwalificeerde inspecteurs, hierna genoemd de 'bevoegde instanties', en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat hun bevoegde instanties hun taken vervullen overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn.

Artikel 05 Inspectieverplichtingen


1. Het totale aantal inspecties dat de bevoegde instantie van elke Lid-Staat jaarlijks verricht dient ten minste 25 % te bedragen van het aantal afzonderlijke schepen dat de havens van die Lid-Staat in een representatief kalenderjaar is binnengelopen.

2. Bij het voor de inspectie selecteren van schepen geeft de bevoegde instantie voorrang aan de in bijlage I bedoelde schepen.

3. De Lid-Staten onthouden zich van het inspecteren van schepen die minder dan zes maanden tevoren door een Lid-Staat geïnspecteerd zijn, mits:
- het schip niet op de lijst van bijlage I staat, en
- er geen tekortkomingen zijn gemeld na een voorgaande inspectie, en
- er geen gegronde redenen zijn om een inspectie te verrichten.

4. Lid 3 is niet van toepassing op de operationele controles die specifiek in de Verdragen genoemd worden.

5. De Lid-Staten en de Commissie streven samen naar de ontwikkeling van prioriteiten en handelwijzen waardoor de controle beter kan worden gericht op schepen die vermoedelijk tekortkomingen vertonen. Latere wijzigingen van dit artikel, andere dan de wijziging van het percentage in lid 1, geschieden volgens het bepaalde in artikel 19.

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. Het totale aantal inspecties van de in lid 2 en artikel 7 bedoelde schepen dat de bevoegde instantie van elke lidstaat jaarlijks verricht, bedraagt ten minste 25 % van het gemiddelde jaarlijkse aantal afzonderlijke schepen die de havens van die lidstaat hebben aangedaan, berekend op basis van de laatste drie kalenderjaren waarvoor statistieken beschikbaar zijn.

2. a) De bevoegde instantie ziet er, met inachtneming van het bepaalde in artikel 7 bis, op toe dat een inspectie overeenkomstig artikel 6 wordt uitgevoerd op ieder schip met een prioriteitsfactor van meer dan 50 in het SIRENAC-informatiesysteem dat niet aan een uitgebreide inspectie is onderworpen, op voorwaarde dat een periode van ten minste één maand is verstreken na de laatste inspectie in een haven in het MOU-gebied.
b) Bij het selecteren van andere schepen voor inspectie bepalen de bevoegde instanties de prioriteit als volgt:
- de eerste ter inspectie te selecteren schepen zijn de in bijlage I, deel I, vermelde schepen, ongeacht hun prioriteitsfactor;
- de in bijlage I, deel II, vermelde schepen worden geselecteerd in afnemende volgorde, volgens hun prioriteitsfactor zoals vermeld in het SIRENAC-informatiesysteem.

3. De lidstaten onthouden zich van het inspecteren van schepen die minder dan zes maanden tevoren door een lidstaat geïnspecteerd zijn, voorzover:
- het schip niet op de lijst van bijlage I staat, en
- er geen tekortkomingen zijn gemeld na een voorgaande inspectie, en
- er geen gegronde redenen zijn om een inspectie te verrichten, en
- het schip niet onder het bepaalde in lid 2, onder a) valt.;

4. Lid 3 is niet van toepassing op de operationele controles die specifiek in de Verdragen genoemd worden.

5. De Lid-Staten en de Commissie streven samen naar de ontwikkeling van prioriteiten en handelwijzen waardoor de controle beter kan worden gericht op schepen die vermoedelijk tekortkomingen vertonen. Latere wijzigingen van dit artikel, andere dan de wijziging van het percentage in lid 1, geschieden volgens het bepaalde in artikel 19.

Artikel 06 Inspectieprocedure

Ingangsdatum: 01-07-1996

1. De bevoegde instantie zorgt ervoor dat de inspecteur ten minste:
a) de in bijlage II genoemde certificaten en documenten controleert voor zover deze van toepassing zijn;
b) nagaat hoe het staat met de algemene toestand van het schip, met inbegrip van de machinekamer en de accommodatie en met inbegrip van de hygiënische omstandigheden.

2. De inspecteur mag alle relevante, niet in bijlage II vermelde, certificaten en documenten die zich overeenkomstig de Verdragen aan boord dienen te bevinden, controleren.

3. Wanneer er, na de in de leden 1 en 2 bedoelde inspectie, gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de toestand van het schip of zijn uitrusting of bemanning op belangrijke punten niet voldoet aan de relevante voorschriften van een Verdrag, vindt er een gedetailleerde inspectie plaats en wordt ook gecontroleerd of aan de operationele voorschriften aan boord wordt voldaan.
Er bestaan "gegronde redenen" indien de inspecteur feiten ontdekt die naar zijn beroepsmatige oordeel gedetailleerde inspectie van het schip, de uitrusting of de bemanning rechtvaardigen.
Een niet-limitatieve lijst van "gegronde redenen" is opgenomen in bijlage III.

4. De in bijlage IV bepaalde procedures en richtsnoeren voor het controleren van schepen moeten eveneens worden nageleefd.

Artikel 07 Uitgebreide inspectie van bepaalde schepen


1. Indien er gegronde redenen bestaan voor gedetailleerde inspectie van een schip dat behoort tot de categorieën van bijlage V, dragen de Lid-Staten er zorg voor dat er een uitgebreide inspectie plaatsvindt.

2. Bijlage V, deel B, bevat niet-verplichte richtsnoeren voor uitgebreide inspectie.

3. De in lid 1 bedoelde schepen mogen slechts eenmaal per twaalf maanden door een van de bevoegde instanties van de Lid-Staten aan een uitgebreide inspectie worden onderworpen. Deze schepen mogen echter wel aan de inspectie bedoeld in artikel 6, leden 1 en 2, worden onderworpen.

4. In het geval van passagiersschepen die volgens een dienstregeling in en uit havens van een Lid-Staat varen, wordt een uitgebreide inspectie van elk schip verricht door de bevoegde instantie van die Lid-Staat. Indien een passagiersschip volgens een dergelijke dienstregeling tussen havens van Lid-Staten vaart, wordt de uitgebreide inspectie verricht door een van de Lid-Staten tussen welke het schip de dienst onderhoudt.

Ingangsdatum: 01-07-1996
Geldig tot en met: 21-01-2002

1. Indien er gegronde redenen bestaan voor gedetailleerde inspectie van een schip dat behoort tot de categorieën van bijlage V, dragen de Lid-Staten er zorg voor dat er een uitgebreide inspectie plaatsvindt.

2. Bijlage V, deel B, bevat niet-verplichte richtsnoeren voor uitgebreide inspectie.

3. De in lid 1 bedoelde schepen mogen slechts eenmaal per twaalf maanden door een van de bevoegde instanties van de Lid-Staten aan een uitgebreide inspectie worden onderworpen. Deze schepen mogen echter wel aan de inspectie bedoeld in artikel 6, leden 1 en 2, worden onderworpen.

4. In het geval van passagiersschepen die volgens een dienstregeling in en uit havens van een Lid-Staat varen, wordt een uitgebreide inspectie van elk schip verricht door de bevoegde instantie van die Lid-Staat. Indien een passagiersschip volgens een dergelijke dienstregeling tussen havens van Lid-Staten vaart, wordt de uitgebreide inspectie verricht door een van de Lid-Staten tussen welke het schip de dienst onderhoudt.

Artikel 07 Verplichte uitgebreide inspectie van bepaalde schepen

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. Een schip in één van de categorieën van bijlage V, deel A, komt in aanmerking voor een uitgebreide inspectie na een periode van twaalf maanden na de laatste uitgebreide inspectie in een haven van een staat die het MOU heeft ondertekend.
2. Als een dergelijk schip overeenkomstig artikel 5, lid 2, punt b), ter inspectie wordt geselecteerd, wordt een uitgebreide inspectie verricht. In de periode tussen twee uitgebreide inspecties mag echter wel een inspectie overeenkomstig artikel 6 worden verricht.
3. a) De exploitant of de kapitein van een schip dat valt onder lid 1 deelt alle in bijlage V, deel B, vermelde informatie mee aan de bevoegde instantie in de lidstaat van elke haven die na een periode van 12 maanden na de laatste uitgebreide inspectie wordt aangedaan. Deze mededeling geschiedt ten minste 3 dagen vóór de verwachte tijd van aankomst in de haven of, als de reis naar verwachting minder dan 3 dagen in beslag zal nemen, vóór het vertrek uit de vorige haven.
b) Elk schip dat niet aan het voorschrift van punt a) voldoet, wordt in de haven van bestemming aan een uitgebreide inspectie onderworpen.
4. De lidstaten zorgen er, met inachtneming van artikel 7 bis, voor dat een schip dat valt onder lid 3 van toepassing is en waarvan de prioriteitsfactor 7 of meer bedraagt, aan een uitgebreide inspectie wordt onderworpen in de eerste haven die het aandoet na een periode van 12 maanden na de laatste uitgebreide inspectie. Wanneer de lidstaten wegens problemen met de aanwerving en opleiding van inspecteurs, hun capaciteit niet tijdig kunnen opvoeren om alle vereiste aanvullende inspecties te verrichten, kunnen zij tot uiterlijk 1 januari 2003 hun inspectiedienst geleidelijk uitbouwen. Deze termijn kan voor de haven van Rotterdam met zes maanden worden verlengd. De Commissie stelt de lidstaten en het Europees Parlement hiervan in kennis
5. Uitgebreide inspecties vinden plaats volgens de procedures in bijlage V, deel C.
6. Wanneer een wijziging of een ontwerp-wijziging op het MOU aan de draagwijdte van de verplichting tot uitgebreide inspectie uit hoofde van dit artikel dreigt af te doen, legt de Commissie onverwijld een ontwerp van maatregelen voor aan het bij artikel 18 ingestelde comité om nieuwe prioriteitsfactorwaarden in te voeren die in overeenstemming zijn met de doeleinden van deze richtlijn.

Artikel 07 bis Procedure ingeval inspectie van bepaalde schepen niet mogelijk is

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. Indien een lidstaat om operationele redenen niet in staat is een schip met een prioriteitsfactor van meer dan 50 te onderwerpen aan een inspectie als bedoeld in artikel 5, lid 2, punt a), of een verplichte uitgebreide inspectie als bedoeld in artikel 7, lid 4, uit te voeren, meldt hij het SIRENAC-systeem onverwijld dat een dergelijke inspectie niet heeft plaatsgevonden.
2. Dergelijke gevallen worden elke zes maanden aan de Commissie kenbaar gemaakt, met vermelding van de redenen waarom geen inspectie van de betrokken schepen heeft plaatsgevonden.
3. Per kalenderjaar mag het aantal niet-uitgevoerde inspecties niet meer bedragen dan 5 % van het gemiddelde jaarlijkse aantal afzonderlijke schepen die in aanmerking komen voor de in lid 1 bedoelde inspecties en die de havens van de lidstaat hebben aangedaan, berekend op basis van de laatste drie kalenderjaren waarover statistieken beschikbaar zijn.
4. De in lid 1 bedoelde schepen worden naar gelang van het geval aan een inspectie als bedoeld in artikel 5, lid 2, punt a), of aan een verplichte uitgebreide inspectie als bedoeld in artikel 7, lid 4, onderworpen in de volgende haven die zij in de Gemeenschap aandoen.
5. De in lid 3 genoemde waarde van 5 % wordt zo nodig per 22 juli 2008 volgens de procedure van artikel 19, gewijzigd op basis van een evaluatie van de Commissie.

Artikel 07 ter Maatregelen tot weigering van toegang aan bepaalde schepen

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. Een lidstaat ziet erop toe dat een schip in één van de categorieën van bijlage XI, deel A, de toegang tot zijn havens wordt geweigerd, behalve in de situaties als omschreven in artikel 11, lid 6, indien dat schip:
ofwel
- de vlag voert van een staat die op de zwarte lijst van het jaarrapport van het MOU staat, en
- meer dan tweemaal in de loop van de voorgaande vierentwintig maanden in een haven van een staat die het MOU heeft ondertekend, is aangehouden;
ofwel
- de vlag voert van een staat die in de zwarte lijst van het jaarrapport van het MOU te boek staat als een staat 'met een zeer hoog risico' of 'met een hoog risico', en
- meer dan eenmaal in de loop van de voorgaande zesendertig maanden in een haven van een staat die het MOU heeft ondertekend is aangehouden.

De weigering van toegang geldt zodra nadat een schip toestemming heeft gekregen om de haven te verlaten waar het naargelang van het geval voor een tweede of een derde keer is aangehouden.

2. Voor de toepassing van lid 1, voldoen de lidstaten aan de procedures die zijn vastgesteld in bijlage XI, deel B.

3. De Commissie publiceert om de zes maanden informatie met betrekking tot schepen waaraan de toegang tot havens in de Gemeenschap overeenkomstig dit artikel is geweigerd.

Artikel 08 Inspectierapport aan de kapitein


1. Na voltooiing van een inspectie, een gedetailleerde inspectie of een uitgebreide inspectie verstrekt de inspecteur aan de kapitein een document als omschreven in bijlage 3 van het MOU, dat de inspectieresultaten en nadere bijzonderheden over de door de inspecteur genomen besluiten vermeldt, alsmede de maatregelen die door de kapitein, de eigenaar of de exploitant moeten worden genomen om de tekortkomingen te verhelpen.

2. In geval van tekortkomingen die de aanhouding van een schip rechtvaardigen, omvat het overeenkomstig lid 1 aan de kapitein te verstrekken document gegevens over de toekomstige publikatie van de aanhouding in overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn.

Ingangsdatum: 22-01-2002

Na voltooiing van een inspectie, een gedetailleerde inspectie of een uitgebreide inspectie stelt de inspecteur een rapport op conform bijlage IX. De kapitein van het schip ontvangt een exemplaar van het inspectierapport.

Artikel 09 Rectificatie en aanhouding


1. Ten overstaan van de bevoegde instantie moet worden aangetoond dat de bij de inspectie als bedoeld in de artikelen 6 en 7 bevestigde of aan het licht gekomen tekortkomingen in overeenstemming met de bepalingen van de Verdragen worden of zullen worden verholpen.

2. Wanneer er sprake is van tekortkomingen die een duidelijk gevaar inhouden voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, ziet de bevoegde instantie van de havenstaat waar het schip wordt geïnspecteerd erop toe dat het schip wordt aangehouden of dat de activiteit in verband waarmee de tekortkomingen aan het licht zijn gekomen, wordt stopgezet. De aanhouding of de stopzetting van de activiteit wordt pas opgeheven wanneer het gevaar is weggenomen of wanneer de bevoegde instantie bepaalt dat, op bepaalde voorwaarden, het schip mag uitvaren dan wel de activiteit mag worden hervat zonder dat dit gevaar oplevert voor de veiligheid en gezondheid van passagiers of bemanning of voor andere schepen of zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan het mariene milieu.

3. Bij het beoordelen of een schip al dan niet moet worden aangehouden, dient de inspecteur de in bijlage VI vervatte criteria toe te passen.

4. In uitzonderlijke omstandigheden, waarin de algemene toestand van het schip duidelijk niet aan de normen voldoet, mag de bevoegde instantie de inspectie van het schip opschorten tot de verantwoordelijke partijen de nodige stappen hebben ondernomen om ervoor te zorgen dat het schip aan de relevante voorschriften van de Verdragen voldoet.

5. Ingeval de in de artikelen 6 en 7 bedoelde inspecties tot aanhouding leiden, dient de bevoegde instantie onmiddellijk schriftelijk de administratie van de Staat onder wiens vlag het schip gerechtigd is te varen (de vlaggestaatadministratie) of de consul, of, bij diens afwezigheid, de dichtstbijzijnde diplomatieke vertegenwoordiger van die Staat in kennis te stellen van al de omstandigheden waarin optreden noodzakelijk werd geacht. Bovendien moeten, indien zulks van belang is, ook de aangewezen inspecteurs of de erkende organisaties die verantwoordelijk zijn voor de afgifte van de certificaten voor het schip in kennis worden gesteld.

6. De bepalingen van deze richtlijn laten de additionele voorschriften van de Verdragen betreffende kennisgevings- en rapportageprocedures in verband met de havenstaatcontrole onverlet.

7. Bij de uitoefening van de havenstaatcontrole uit hoofde van deze richtlijn wordt al het mogelijke gedaan om te vermijden dat een schip onnodig wordt aangehouden of opgehouden. Indien een schip onnodig wordt aangehouden of opgehouden, kan de eigenaar of de exploitant aanspraak maken op vergoeding van alle geleden verlies of schade. In gevallen waar onnodige aanhouding of onnodig oponthoud wordt gesteld, ligt de bewijslast bij de eigenaar of de exploitant van het schip.

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. Ten overstaan van de bevoegde instantie moet worden aangetoond dat de bij de inspectie als bedoeld in de artikelen 5, lid 2, en 7 bevestigde of aan het licht gekomen tekortkomingen in overeenstemming met de verdragen worden of zullen worden verholpen.

2. Wanneer er sprake is van tekortkomingen die een duidelijk gevaar inhouden voor de veiligheid, de gezondheid of het milieu, ziet de bevoegde instantie van de havenstaat waar het schip wordt geïnspecteerd erop toe dat het schip wordt aangehouden of dat de activiteit in verband waarmee de tekortkomingen aan het licht zijn gekomen, wordt stopgezet. De aanhouding of de stopzetting van de activiteit wordt pas opgeheven wanneer het gevaar is weggenomen of wanneer de bevoegde instantie bepaalt dat, op bepaalde voorwaarden, het schip mag uitvaren dan wel de activiteit mag worden hervat zonder dat dit gevaar oplevert voor de veiligheid en gezondheid van passagiers of bemanning of voor andere schepen of zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan het mariene milieu.

3. Bij zijn professioneel oordeel over de vraag of een schip al dan niet moet worden aangehouden, past de inspecteur de in bijlage VI vervatte criteria toe. In dit verband wordt het schip aangehouden wanneer het niet is uitgerust met een functionerend reisgegevens-recordersysteem, terwijl het gebruik daarvan op grond van bijlage XII verplicht is. Wanneer dit gebrek niet zonder meer in de haven van aanhouding kan worden verholpen, kan de bevoegde instantie het schip toestaan verder te reizen naar de dichtstbijzijnde haven waar het gebrek wel zonder meer kan worden verholpen, of kan zij verlangen dat het gebrek wordt verholpen binnen een termijn van ten hoogste 30 dagen. Daartoe zijn de procedures van artikel 11 van toepassing.

4. In uitzonderlijke omstandigheden, waarin de algemene toestand van het schip duidelijk niet aan de normen voldoet, mag de bevoegde instantie de inspectie van het schip opschorten tot de verantwoordelijke partijen de nodige stappen hebben ondernomen om ervoor te zorgen dat het schip aan de relevante voorschriften van de Verdragen voldoet.

5. Ingeval de in artikel 5, lid 2, en artikel 7 bedoelde inspecties tot aanhouding leiden, dient de bevoegde instantie onmiddellijk schriftelijk onder overlegging van het inspectierapport de administratie van de staat onder wiens vlag het schip gerechtigd is te varen (de vlaggenstaatadministratie) of, wanneer dit niet mogelijk is, de consul, of, bij diens afwezigheid, de dichtstbijzijnde diplomatieke vertegenwoordiger van die staat in kennis te stellen van het geheel van omstandigheden waarin optreden noodzakelijk werd geacht. Bovendien moet, indien zulks van belang is, ook mededeling worden gedaan aan de aangewezen inspecteurs of de erkende organisaties die verantwoordelijk zijn voor de afgifte van de classificatiecertificaten of de certificaten die namens de vlaggenstaat overeenkomstig de internationale verdragen worden afgegeven.

6. De bepalingen van deze richtlijn laten de additionele voorschriften van de Verdragen betreffende kennisgevings- en rapportageprocedures in verband met de havenstaatcontrole onverlet.

7. Bij de uitoefening van de havenstaatcontrole uit hoofde van deze richtlijn wordt al het mogelijke gedaan om te vermijden dat een schip onnodig wordt aangehouden of opgehouden. Indien een schip onnodig wordt aangehouden of opgehouden, kan de eigenaar of de exploitant aanspraak maken op vergoeding van alle geleden verlies of schade. In gevallen waar onnodige aanhouding of onnodig oponthoud wordt gesteld, ligt de bewijslast bij de eigenaar of de exploitant van het schip.

Artikel 09 bis Procedure die van toepassing is bij het ontbreken van ISM-certificaten

Ingangsdatum: 01-07-1998

1. Wanneer bij inspectie blijkt dat het afschrift van het conformiteitsdocument of van het veiligheidsbeleidscertificaat die zijn afgegeven overeenkomstig de internationale veiligheidscode voor de scheepvaart en ter voorkoming van verontreiniging (ISM-code) ontbreekt aan boord van een schip dat binnen de Gemeenschap op de datum van de inspectie onder de ISM-code valt, ziet de bevoegde instantie erop toe dat het schip wordt aangehouden.

2. Indien bij inspectie behalve het ontbreken van de in lid 1 bedoelde documenten geen andere tekortkomingen worden geconstateerd die aanhouding rechtvaardigen, kan de bevoegde autoriteit het aanhoudingsbevel intrekken om havencongestie te vermijden. Wanneer zo'n beslissing wordt genomen, stelt de bevoegde instantie onmiddellijk de bevoegde instanties van de overige lidstaten daarvan in kennis.

3. De lidstaten zorgen er door middel van de nodige maatregelen voor dat ieder schip dat toestemming krijgt om in de in lid 2 bedoelde omstandigheden een haven van een lidstaat te verlaten, behalve in de in artikel 11, lid 6, genoemde situaties, de toegang tot iedere haven in de Gemeenschap wordt geweigerd, zolang de eigenaar of de exploitant niet ten genoegen van de bevoegde instantie van de lidstaat waarin de aanhouding is uitgevaardigd heeft aangetoond dat het schip beschikt over overeenkomstig de ISM-code afgegeven geldige certificaten. Indien tekortkomingen zoals bedoeld in artikel 9, lid 2, worden vastgesteld die niet in de haven van aanhouding kunnen worden verholpen, zijn de terzake doende bepalingen van artikel 11 eveneens van toepassing.

Artikel 10 Recht van beroep


1. De eigenaar of de exploitant van het schip of diens vertegenwoordiger in de Lid-Staat heeft het recht beroep in te stellen tegen een door de bevoegde instantie genomen besluit tot aanhouding. Het beroep schorst de aanhouding niet.

2. De Lid-Staten dienen hiertoe in overeenstemming met hun nationale wetgeving passende beroepsprocedures in te stellen en te handhaven.

3. De bevoegde instantie dient de kapitein van het schip als bedoeld in lid 1 naar behoren op de hoogte te stellen van zijn recht om beroep in te stellen.

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. De eigenaar of de exploitant van het schip of diens vertegenwoordiger in de lidstaat kan beroep instellen tegen een door de bevoegde instantie genomen besluit tot aanhouding of weigering van toegang. Het beroep schort de werking van de aanhouding of de weigering van toegang niet op.

2. De Lid-Staten dienen hiertoe in overeenstemming met hun nationale wetgeving passende beroepsprocedures in te stellen en te handhaven.

3. De bevoegde instantie dient de kapitein van het schip als bedoeld in lid 1 naar behoren op de hoogte te stellen van zijn recht om beroep in te stellen.

Artikel 11 Maatregelen volgend op inspecties en aanhouding

Ingangsdatum: 01-07-1996

1. Wanneer tekortkomingen als bedoeld in artikel 9, lid 2, niet in de haven van inspectie kunnen worden verholpen, mag de bevoegde instantie van die Lid-Staat het desbetreffende schip toestaan naar de dichtstbijzijnde door de kapitein en de betrokken instanties gekozen geschikte reparatiewerf te varen, mits aan de door de bevoegde instantie van de vlaggestaat vastgestelde en door de Lid-Staat goedgekeurde voorwaarden wordt voldaan. Deze voorwaarden dienen te garanderen dat het schip deze reis kan ondernemen zonder dat dit gevaar oplevert voor de veiligheid en gezondheid van passagiers en bemanning of voor andere schepen, of zonder onredelijk groot gevaar voor schade aan het mariene milieu.

2. In de in lid 1 genoemde omstandigheden stelt de bevoegde instantie van de Lid-Staat in de haven van inspectie de bevoegde instantie van de Staat waar zich de reparatiewerf bevindt, alsmede de in artikel 9, lid 5, vermelde partijen en alle andere betrokken instanties in kennis van alle voorwaarden voor de reis.

3. De in lid 2 genoemde kennisgeving dient in overeenstemming te zijn met bijlage 2 van het MOU.
De bevoegde instantie van een Lid-Staat die de kennisgeving ontvangt, licht de kennisgevende instantie in over de maatregelen die zij heeft genomen.

4. De Lid-Staten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat de schepen als bedoeld in lid 1
i) die uitvaren zonder te voldoen aan de voorwaarden die gesteld zijn door de bevoegde instantie van een Lid-Staat in de haven van inspectie, of
ii) die uitvaren en weigeren te voldoen aan de van toepassing zijnde voorschriften van de Verdragen door zich niet naar de aangegeven reparatiewerf te begeven,
de toegang tot de havens in de Gemeenschap wordt geweigerd totdat de eigenaar of de exploitant ten overstaan van de bevoegde instantie ten genoegen van de Lid-Staat waar de tekortkoming aan het schip is geconstateerd, heeft aangetoond dat het schip volledig aan alle van toepassing zijnde voorschriften van de Verdragen voldoet.

5. In de in lid 4, onder i), genoemde omstandigheden waarschuwt de bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de tekortkomingen aan het schip zijn geconstateerd, onmiddellijk de bevoegde instanties van alle andere Lid-Staten.
In de in lid 4, punt ii), genoemde omstandigheden waarschuwt de bevoegde instantie van de Lid-Staat waar de reparatiewerf gelegen is, onmiddellijk de bevoegde instanties van alle andere Lid-Staten.
Voordat de toegang geweigerd wordt, kan de Lid-Staat verzoeken om overleg met de vlaggestaatadministratie van het betrokken schip.

6. Onverminderd de bepalingen van lid 4 mag, in geval van overmacht of om prevalerende veiligheidsredenen of om het gevaar van vervuiling te beperken of te minimaliseren of tekortkomingen te verhelpen, tot een bepaalde haven toegang worden verleend door de desbetreffende instantie van die havenstaat mits de reder, de exploitant of de kapitein van het schip ten genoegen van de bevoegde instantie van die Lid-Staat afdoende maatregelen voor een veilige binnenkomst heeft genomen.

Artikel 12 Beroepskwalificaties van inspecteurs

Ingangsdatum: 01-07-1996

1. De inspecties mogen uitsluitend worden uitgevoerd door inspecteurs die voldoen aan de in bijlage VII vermelde kwalificaties.
2. Wanneer de bevoegde instantie van de havenstaat niet de noodzakelijke beroepsdeskundigheid kan bieden, mag de inspecteur van die bevoegde instantie worden bijgestaan door een persoon met de vereiste beroepsdeskundigheid.
3. De inspecteurs die de havenstaatcontrole verrichten en de personen die hen bijstaan, mogen geen commerciële belangen hebben in de haven van inspectie, noch in de geïnspecteerde schepen. De inspecteurs mogen evenmin werknemer zijn van of opdrachten uitvoeren voor niet-gouvernementele organisaties die wettelijke certificaten en klassecertificaten afgeven of de noodzakelijke onderzoeken uitvoeren voor het afgeven van die certificaten aan schepen.
4. Iedere inspecteur is houder van een persoonlijk document in de vorm van een identiteitskaart die in overeenstemming met de nationale wetgeving is afgegeven door zijn bevoegde instantie en waarop is vermeld dat de inspecteur gemachtigd is om inspecties uit te voeren.
Er wordt een gemeenschappelijk model voor deze identiteitskaart vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.

Artikel 13 Rapporten van loodsen en havenautoriteiten

Ingangsdatum: 01-07-1996
Geldig tot en met: 25-09-2008

1. Loodsen van de Lid-Staten die betrokken zijn bij het aanleggen of het losmaken van schepen of dienst verrichten op schepen die op weg zijn naar een haven in een Lid-Staat, lichten de bevoegde instantie van de havenstaat of kuststaat, naar gelang wat van toepassing is, onmiddellijk in wanneer zij bij het vervullen van hun normale taak opmerken dat er tekortkomingen zijn die afbreuk kunnen doen aan de veilige vaart van het schip of gevaar voor schade aan het mariene milieu kunnen opleveren.

2. Indien havenautoriteiten bij de uitoefening van hun normale taken opmerken dat een zich in hun haven bevindend schip tekortkomingen heeft die afbreuk kunnen doen aan de veiligheid van het schip of een onredelijk groot gevaar oplevert voor schade aan het mariene milieu, dienen zij de bevoegde instantie van de betrokken havenstaat daarvan onmiddellijk in kennis te stellen.

Artikel 14 Samenwerking


1. Iedere Lid-Staat zorgt ervoor dat er samenwerking is tussen zijn bevoegde instantie, zijn havenautoriteiten en andere relevante instanties of commerciële organisaties om ervoor te zorgen dat zijn bevoegde instantie de beschikking krijgt over alle relevante informatie met betrekking tot de schepen die zijn havens aandoen.

2. De Lid-Staten onderhouden informatie-uitwisseling en samenwerking tussen hun bevoegde instantie en de bevoegde instanties van alle overige Lid-Staten en houden de bestaande operationele verbinding tussen hun bevoegde instantie, de Commissie en het in Saint-Malo, Frankrijk, opgezette Sirenac E-informatiesysteeem in stand.

3. De in lid 2 bedoelde informatie is de in bijlage 4 van het MOU bepaalde informatie en die welke nodig is om te voldoen aan artikel 15 van deze richtlijn.

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. Iedere Lid-Staat zorgt ervoor dat er samenwerking is tussen zijn bevoegde instantie, zijn havenautoriteiten en andere relevante instanties of commerciële organisaties om ervoor te zorgen dat zijn bevoegde instantie de beschikking krijgt over alle relevante informatie met betrekking tot de schepen die zijn havens aandoen.

2. De lidstaten onderhouden informatie-uitwisseling en samenwerking tussen hun bevoegde instantie en de bevoegde instanties van alle overige lidstaten en houden de bestaande operationele verbinding tussen hun bevoegde instantie, de Commissie en het in Saint-Malo, Frankrijk, opgezette SIRENAC-informatiesysteem in stand.
Voor het uitvoeren van de inspecties, bedoeld in artikel 5, lid 2, en in artikel 7, raadplegen de inspecteurs de openbare en particuliere databanken betreffende scheepsinspectie welke toegankelijk zijn via het EQUASIS-informatiesysteem.

3. De in lid 2 bedoelde informatie is de in bijlage 4 van het MOU bepaalde informatie en die welke nodig is om te voldoen aan artikel 15 van deze richtlijn.

Artikel 15 Publikatie van aanhoudingen


Elke bevoegde instantie maakt ten minste elk kwaartaal bekend welke schepen in de afgelopen drie maanden zijn aangehouden en welke in de afgelopen 24 maanden meer dan eenmaal zijn aangehouden. De publikatie omvat het volgende:
- naam van het schip;
- naam van de eigenaar of de exploitant van het schip;
- IMO-nummer;
- vlaggestaat;
- classificatiebureau, voor zover nodig, en, indien van toepassing, enige andere partij die namens de vlaggestaat certificaten heeft afgegeven voor het schip in overeenstemming met de Verdragen;
- reden voor aanhouding;
- haven en datum van aanhouding.

Ingangsdatum: 01-07-1996
Geldig tot en met: 29-12-1999

Elke bevoegde instantie maakt ten minste elk kwaartaal bekend welke schepen in de afgelopen drie maanden zijn aangehouden en welke in de afgelopen 24 maanden meer dan eenmaal zijn aangehouden. De publikatie omvat het volgende:
- naam van het schip;
- naam van de eigenaar of de exploitant van het schip;
- IMO-nummer;
- vlaggestaat;
- classificatiebureau, voor zover nodig, en, indien van toepassing, enige andere partij die namens de vlaggestaat certificaten heeft afgegeven voor het schip in overeenstemming met de Verdragen;
- reden voor aanhouding;
- haven en datum van aanhouding.

Artikel 15 Publikatie van informatie


1. De bevoegde instantie van elke lidstaat dient de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de in bijlage VIII, deel I, bedoelde informatie betreffende schepen die de voorgaande maand zijn aangehouden in, of die onderworpen zijn aan een weigering van toegang tot, een haven van deze lidstaat, ten minste elke maand wordt gepubliceerd.
2. De in bijlage VIII, deel I en deel II, bedoelde informatie die beschikbaar is in het Sirenac-systeem betreffende schepen die zijn geïnspecteerd in havens van de lidstaten moet zo spoedig mogelijk nadat de inspectie is voltooid, of de aanhouding is opgeheven, via passende technische regelingen openbaar worden gemaakt.
3. De lidstaten en de Commissie dienen samen te werken teneinde de passende technische regelingen te treffen waarvan sprake in lid 2.
4. Waar nodig wordt het Sirenac-informatiesysteem gewijzigd teneinde de bovenvermelde eisen te implementeren.

Ingangsdatum: 22-01-2002


1. De bevoegde instantie van elke lidstaat dient de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de in bijlage VIII, deel I, bedoelde informatie betreffende schepen die de voorgaande maand zijn aangehouden in, of die onderworpen zijn aan een weigering van toegang tot, een haven van deze lidstaat, ten minste elke maand wordt gepubliceerd.

2. De informatie, genoemd in bijlage VIII, delen I en II, en de informatie betreffende de wijziging, schorsing of intrekking van de klassering van vaartuigen als bedoeld in artikel 15, lid 3, van Richtlijn 94/57/EG, is beschikbaar in het SIRENAC-systeem. Deze informatie zal openbaar worden gemaakt via het EQUASIS-informatiesysteem, zo spoedig mogelijk nadat de inspectie is voltooid of de aanhouding is opgeheven.

3. De lidstaten en de Commissie dienen samen te werken teneinde de passende technische regelingen te treffen waarvan sprake in lid 2.

4. Waar nodig wordt het Sirenac-informatiesysteem gewijzigd teneinde de bovenvermelde eisen te implementeren.

5. Dit artikel doet niet af aan de nationale wetgeving inzake aansprakelijkheid.

Artikel 16 Vergoeding van kosten


1. Indien de in de artikelen 6 en 7 bedoelde inspecties leiden tot bevestiging of ontdekking van tekortkomingen met betrekking tot de voorschriften van een Verdrag, die de aanhouding van een schip rechtvaardigen, worden alle kosten in verband met de inspectie, in een normale boekhoudperiode, gedragen door de eigenaar of de exploitant van het schip, of diens vertegenwoordiger in de havenstaat.

2. Alle kosten in verband met de door de bevoegde instantie van een Lid-Staat ingevolge de artikel 11, lid 4, uitgevoerde inspecties komen ten laste van de eigenaar of de exploitant van het schip.

3. De aanhouding wordt pas opgeheven wanneer volledige betaling of een toereikende waarborg voor de vergoeding van de kosten is ontvangen.

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. Indien de in de artikelen 6 en 7 bedoelde inspecties leiden tot bevestiging of ontdekking van tekortkomingen met betrekking tot de voorschriften van een Verdrag, die de aanhouding van een schip rechtvaardigen, worden alle kosten in verband met de inspectie, in een normale boekhoudperiode, gedragen door de eigenaar of de exploitant van het schip, of diens vertegenwoordiger in de havenstaat.

2. Alle kosten in verband met de door de bevoegde instantie van een Lid-Staat ingevolge de artikel 11, lid 4, uitgevoerde inspecties komen ten laste van de eigenaar of de exploitant van het schip.

2bis. Indien een schip wordt aangehouden wegens tekortkomingen of het ontbreken van geldige certificaten als bedoeld in artikel 9 en bijlage VI, worden alle kosten in verband met de aanhouding in de haven gedragen door de eigenaar of de exploitant van het schip.

3. De aanhouding wordt pas opgeheven wanneer volledige betaling of een toereikende waarborg voor de vergoeding van de kosten is ontvangen.

Artikel 17 Gegevens voor het toezicht op de tenuitvoerlegging


1. De Lid-Staten verstrekken de volgende informatie aan de Commissie en aan het MOU-secretariaat:
- het aantal inspecteurs in hun dienst dat havenstaatcontrole overeenkomstig deze richtlijn verricht. Bij instanties waar inspecteurs slechts in deeltijd havenstaatcontrole verrichten, dient hun aantal te worden omgerekend in aantal inspecteurs met volledige betrekking;
- het aantal afzonderlijke schepen dat hun havens in een representatief kalenderjaar van de voorafgaande periode van vijf jaar is binnengelopen.

2. De in lid 1 genoemde informatie wordt binnen drie maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn en daarna eenmaal per drie kalenderjaren en wel uiterlijk op 1 oktober verstrekt.

Ingangsdatum: 01-07-1996
Geldig tot en met: 21-01-2002

1. De Lid-Staten verstrekken de volgende informatie aan de Commissie en aan het MOU-secretariaat:
- het aantal inspecteurs in hun dienst dat havenstaatcontrole overeenkomstig deze richtlijn verricht. Bij instanties waar inspecteurs slechts in deeltijd havenstaatcontrole verrichten, dient hun aantal te worden omgerekend in aantal inspecteurs met volledige betrekking;
- het aantal afzonderlijke schepen dat hun havens in een representatief kalenderjaar van de voorafgaande periode van vijf jaar is binnengelopen.

2. De in lid 1 genoemde informatie wordt binnen drie maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn en daarna eenmaal per drie kalenderjaren en wel uiterlijk op 1 oktober verstrekt.

Artikel 17 Gegevens voor het toezicht op de uitvoering

Ingangsdatum: 22-01-2002

De lidstaten verstrekken de Commissie de in bijlage X genoemde informatie volgens de in die bijlage gestelde termijnen.

Artikel 18 Regelgevend comité


De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG opgerichte comité in overeenstemming met de procedure van dat artikel.

Ingangsdatum: 23-11-2003

1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS)(*) ingestelde Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS).

2. Waar naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG vastgestelde periode bedraagt drie maanden.

3. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.


(*) PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1.

Artikel 19 Wijzigingsprocedure


Deze richtlijn kan worden gewijzigd volgens de in artikel 18 bedoelde procedure om:
a) de in de artikelen 5, 6, 7 en 15 genoemde inspectie- en publikatieverplichtingen van de Lid-Staten, behalve het artikel 5, lid 1, genoemde percentage van te inspecteren schepen, aan te passen op basis van de ervaring met de toepassing van deze richtlijn en rekening houdend met de ontwikkelingen in het MOU;
b) de bijlagen aan te passen om rekening te houden met wijzigingen in de Verdragen, protocollen, codes en resoluties van de relevante internationale organisaties en in het MOU die van kracht zijn geworden.

Ingangsdatum: 23-11-2003

Deze richtlijn kan, zonder uitbreiding van de werkingssfeer, worden gewijzigd overeenkomstig de procedure van artikel 18, lid 2, teneinde:
a) de in artikel 5 genoemde verplichtingen, - met uitzondering van het in lid 1 genoemde percentage van 25 -, alsmede de verplichtingen van de artikelen 5, 6, 7, 7 bis, 7 ter, 8, 15 en 17, en van de bijlagen waarnaar deze artikelen verwijzen, aan te passen op basis van de ervaring met de toepassing van deze richtlijn en rekening houdend met de ontwikkelingen in het MOU;
b) de bijlagen aan te passen om rekening te houden met wijzigingen in de Verdragen, protocollen, codes en resoluties van de relevante internationale organisaties en in het MOU die van kracht zijn geworden.
c) in artikel 2, lid 1, de lijst bijwerken van internationale verdragen die voor de toepassing van deze richtlijn relevant zijn.

De wijzigingen van de in artikel 2 bedoelde internationale instrumenten kunnen van het toepassingsgebied van deze richtlijn worden uitgesloten krachtens artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2099/2002.

Artikel 19 bis Sancties

Ingangsdatum: 22-01-2002

De lidstaten voeren een systeem in van sancties op overtredingen van de nationale bepalingen die op grond van deze richtlijn zijn vastgesteld en nemen de nodige maatregelen om de toepassing ervan te verzekeren. De aldus ingevoerde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn.

Artikel 20 Tenuitvoerlegging


1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1996 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1996 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.

3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

4. Voorts informeert de Commissie het Europees Parlement en de Raad op gezette tijden over de bij de uitvoering van de richtlijn in de lidstaten geboekte vooruitgang.

Artikel 21 Inwerkingtreding

Ingangsdatum: 01-07-1996

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.

Artikel 22

Ingangsdatum: 01-07-1996

Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.

Gedaan te Luxemburg, 19 juni 1995.
Voor de Raad De VoorzitterB. PONS

Bijlage 01 Schepen die in aanmerking komen voor prioritaire inspectie


als bedoeld in artikel 5, lid 2 (1)


1. Schepen die een haven van een Lid-Staat voor de eerste maal of na een afwezigheid van twaalf of meer maanden aandoen. Bij toepassing van dit criterium dienen de Lid-Staten ook rekening te houden met de inspecties die zijn uitgevoerd door de partijen bij het MOU. Wanneer de voor uitvoering van deze taak benodigde gegevens ontbreken, dienen de Lid-Staten zich te baseren op de beschikbare Sirenac E-gegevens en die schepen te inspecteren die niet zijn opgenomen in de Sirenac E-databank, na de inwerkingtreding van die databank op 1 januari 1993.

2. Schepen die varen onder de vlag van een Staat die voorkomt op de lopende driejaargemiddeldentabel van boven het gemiddelde liggende aantal aanhoudingen en vertragingen, bekendgemaakt in het jaarverslag van het MOU.

3. Schepen die toestemming hebben gekregen om de haven van een Lid-Staat te verlaten onder voorwaarde dat de geconstateerde tekortkomingen binnen een bepaalde periode worden verholpen, na het verstrijken van die periode.

4. Schepen waarbij door loodsen of havenautoriteiten tekortkomingen zijn gesignaleerd die afbreuk kunnen doen aan de veilige vaart (Richtlijn 93/75/EEG en artikel 13 van de onderhavige richtlijn).

5. Schepen waarvan de overeenkomstig de Verdragen afgegeven wettelijk voorgeschreven certificaten met betrekking tot de scheepsconstructie en -uitrusting en de classificatiecertificaten zijn afgegeven door een organisatie die geen erkende organisatie is in de zin van Richtlijn 94/57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (2).

6. Schepen die niet aan de in Richtlijn 93/75/EEG vervatte verplichtingen hebben voldaan.

7. Schepen die behoren tot een categorie waarvoor een besluit tot uitgebreide inspectie is genomen (artikel 7).

8. Schepen waarvan de classering in de loop van de afgelopen zes maanden om veiligheidsredenen tijdelijk is opgeheven.


(1) De volgorde van de criteria correspondeert niet met de volgorde van belangrijkheid.
(2) PB nr. L 319 van 12. 12. 1994, blz. 20.

Ingangsdatum: 01-07-1996
Geldig tot en met: 29-09-1998

als bedoeld in artikel 5, lid 2 (1)


1. Schepen die een haven van een Lid-Staat voor de eerste maal of na een afwezigheid van twaalf of meer maanden aandoen. Bij toepassing van dit criterium dienen de Lid-Staten ook rekening te houden met de inspecties die zijn uitgevoerd door de partijen bij het MOU. Wanneer de voor uitvoering van deze taak benodigde gegevens ontbreken, dienen de Lid-Staten zich te baseren op de beschikbare Sirenac E-gegevens en die schepen te inspecteren die niet zijn opgenomen in de Sirenac E-databank, na de inwerkingtreding van die databank op 1 januari 1993.

2. Schepen die varen onder de vlag van een Staat die voorkomt op de lopende driejaargemiddeldentabel van boven het gemiddelde liggende aantal aanhoudingen en vertragingen, bekendgemaakt in het jaarverslag van het MOU.

3. Schepen die toestemming hebben gekregen om de haven van een Lid-Staat te verlaten onder voorwaarde dat de geconstateerde tekortkomingen binnen een bepaalde periode worden verholpen, na het verstrijken van die periode.

4. Schepen waarbij door loodsen of havenautoriteiten tekortkomingen zijn gesignaleerd die afbreuk kunnen doen aan de veilige vaart (Richtlijn 93/75/EEG en artikel 13 van de onderhavige richtlijn).

5. Schepen waarvan de overeenkomstig de Verdragen afgegeven wettelijk voorgeschreven certificaten met betrekking tot de scheepsconstructie en -uitrusting en de classificatiecertificaten zijn afgegeven door een organisatie die geen erkende organisatie is in de zin van Richtlijn 94/57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (2).

6. Schepen die niet aan de in Richtlijn 93/75/EEG vervatte verplichtingen hebben voldaan.

7. Schepen die behoren tot een categorie waarvoor een besluit tot uitgebreide inspectie is genomen (artikel 7).

8. Schepen waarvan de classering in de loop van de afgelopen zes maanden om veiligheidsredenen tijdelijk is opgeheven.


(1) De volgorde van de criteria correspondeert niet met de volgorde van belangrijkheid.
(2) PB nr. L 319 van 12. 12. 1994, blz. 20.

Bijlage 01 Schepen die bij voorrang voor inspectie in aanmerking komen


(zoals bedoeld in artikel 5, lid 2)


I. Factoren voor hoogste voorrang
Ongeacht de waarde van de prioriteitsfactor komen de volgende schepen met de hoogste voorrang voor inspectie in aanmerking.

1. Schepen waarbij door loodsen of havenautoriteiten tekortkomingen zijn gesignaleerd die afbreuk kunnen doen aan de veilige vaart (Richtlijn 93/75/EEG en artikel 13 van de onderhavige richtlijn).

2. Schepen die niet aan de in Richtlijn 93/75/EEG vervatte verplichtingen hebben voldaan.

3. Schepen die voorwerp zijn geweest van een rapport of een kennisgeving van een andere lidstaat.

4. Schepen waarover een rapport of klacht is ingediend door de kapitein, een bemanningslid of een persoon of organisatie die een rechtmatig belang heeft in de veilige werking van het schip, de leef- en werkomstandigheden aan boord of de preventie van verontreiniging, tenzij de betrokken lidstaat het rapport of de klacht als kennelijk ongegrond beschouwt. De identiteit van de persoon die het rapport of de klacht heeft ingediend, mag de kapitein of de reder van het betrokken schip niet worden bekendgemaakt.

5. Schepen die:
- op weg naar de haven bij een aanvaring betrokken zijn geweest of aan de grond gelopen of gestrand zijn,
- beschuldigd zijn van een vermoedelijke schending van de bepalingen inzake lozing van schadelijke stoffen of effluenten,
- op onregelmatige of onveilige wijze hebben gemanoeuvreerd, waarbij de door de IMO vastgestelde routeringsmaatregelen, of veilige vaarpraktijken en -procedures niet in acht zijn genomen,
of
- anderszins op zodanige wijze zijn gebruikt dat zij gevaar voor personen, eigendommen of het milieu opleverden.

6. Schepen, waarvan de klassering in de loop van de afgelopen zes maanden om veiligheidsredenen tijdelijk is opgeheven.


II. Totale prioriteitsfactor
De volgende schepen komen bij voorrang voor inspectie in aanmerking.
Waarde prioriteitsfactor
1. Schepen die een haven van een lidstaat voor de eerste maal of na een afwezigheid van twaalf of meer maanden aandoen. Bij toepassing van dit criterium moeten de lidstaten ook rekening houden met de inspecties die zijn uitgevoerd door de partijen bij het MOU. Wanneer de voor uitvoering van deze taak benodigde gegevens ontbreken, moeten de lidstaten zich op de beschikbare Sirenac-gegevens baseren en de schepen inspecteren die na de inwerkingtreding van de Sirenac-databank op 1 januari 1993 niet in die databank zijn opgenomen.+ 20
2. Schepen die de afgelopen zes maanden door geen enkele lidstaat geinspecteerd zijn.+ 10
3. Schepen waarvan de overeenkomstig de verdragen afgegeven wettelijk voorgeschreven certificaten inzake de scheepsbouw en -uitrusting en de classificatiecertificaten zijn afgegeven door een organisatie die geen erkende organisatie is in de zin van Richtlijn 94/57/EG van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties(1).+ 5
4. Schepen die onder de vlag varen van een staat die voorkomt op de voortschrijdend driejaarsgemiddeldentabel van boven het gemiddelde liggende aantallen aanhoudingen en vertragingen, bekendgemaakt in het jaarverslag van het MOU.

- 0 - 3 % boven het gemiddelde+ 3
- 3,1 - 6 % boven het gemiddelde+ 4
- meer dan 6 % boven het gemiddelde+ 5
5. Schepen die toestemming hebben gekregen om de haven van een lidstaat te verlaten onder bepaalde voorwaarden
(a) voor iedere tekortkoming die voor het vertrek moet worden verholpen,+ 1
(b) voor iedere tekortkoming die in de volgende haven moet worden verholpen+ 1
(c) voor iedere twee tekortkomingen die binnen 14 dagen moeten worden verholpen+ 1
(d) voor iedere twee tekortkomingen waarvoor andere voorwaarden zijn aangegeven+ 1
(e) indien maatregelen met betrekking tot het schip zijn genomen en alle tekortkomingen zijn verholpen- 2
Schepen waarbij tijdens een vorige inspectie tekortkomingen zijn vastgesteld, naar gelang van het aantal tekortkomingen:
0- 15
1 - 50
6 - 10+ 5
11 - 20+ 10
meer dan 20 tekortkomingen+ 15
7. Schepen die in een vorige haven zijn aangehouden.+ 15
8. Schepen die onder de vlag varen van een land dat niet alle desbetreffende in artikel 2 van de richtlijn genoemde verdragen heeft geratificeerd.+ 1
9. Schepen die onder de vlag varen van een land met een boven het gemiddelde liggende tekortkomingsverhouding.+ 1
10. Schepen waarvan de tekortkomingen ten opzichte van hun klassering boven het gemiddelde liggen.+ 1
11. Schepen die tot een categorie behoren waarvoor een besluit tot uitgebreide inspectie is genomen (artikel 7).+ 5
Andere schepen:
- die 13-20 jaar oud zijn+ 1
- die 21-24 jaar oud zijn+ 2
- ouder zijn dan 25 jaar+ 3

De prioriteitsfactor is de getalswaarde die per schip overeenkomstig de bepalingen van deze bijlage wordt toegekend en op het Sirenac informatiesysteem wordt aangegeven.
Ter bepaling van de volgorde voor de inspectie van de hierboven vermelde schepen houdt de bevoegde instantie rekening met de door de totale prioriteitsfactor aangegeven volgorde. Een hogere prioriteitsfactor betekent hogere prioriteit. De prioriteitsfactor is de som van de hierbovenaangegeven toepasselijke waarden. De punten 5, 6 en 7 gelden alleen voor de inspecties die de laatste 12 maanden zijn verricht. De totale prioriteitsfactor mag niet lager zijn dan de som van de punten 4, 8, 9, 10, 11 en 12.


(1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20.

Ingangsdatum: 22-01-2002

(zoals bedoeld in artikel 5, lid 2)


I. Factoren voor hoogste voorrang
Ongeacht de waarde van de prioriteitsfactor komen de volgende schepen met de hoogste voorrang voor inspectie in aanmerking.

1. Schepen waarbij door loodsen of havenautoriteiten tekortkomingen zijn gesignaleerd die afbreuk kunnen doen aan de veilige vaart (Richtlijn 93/75/EEG en artikel 13 van de onderhavige richtlijn).

2. Schepen die niet aan de in Richtlijn 93/75/EEG vervatte verplichtingen hebben voldaan.

3. Schepen die voorwerp zijn geweest van een rapport of een kennisgeving van een andere lidstaat.

4. Schepen waarover een rapport of klacht is ingediend door de kapitein, een bemanningslid of een persoon of organisatie die een rechtmatig belang heeft in de veilige werking van het schip, de leef- en werkomstandigheden aan boord of de preventie van verontreiniging, tenzij de betrokken lidstaat het rapport of de klacht als kennelijk ongegrond beschouwt. De identiteit van de persoon die het rapport of de klacht heeft ingediend, mag de kapitein of de reder van het betrokken schip niet worden bekendgemaakt.

5. Schepen die:
- op weg naar de haven bij een aanvaring betrokken zijn geweest of aan de grond gelopen of gestrand zijn,
- beschuldigd zijn van een vermoedelijke schending van de bepalingen inzake lozing van schadelijke stoffen of effluenten,
- op onregelmatige of onveilige wijze hebben gemanoeuvreerd, waarbij de door de IMO vastgestelde routeringsmaatregelen, of veilige vaarpraktijken en -procedures niet in acht zijn genomen,
of
- anderszins op zodanige wijze zijn gebruikt dat zij gevaar voor personen, eigendommen of het milieu opleverden.

6. Schepen, waarvan de klassering in de loop van de afgelopen zes maanden om veiligheidsredenen tijdelijk is opgeheven of ingetrokken.


II. Totale prioriteitsfactor
De volgende schepen komen bij voorrang voor inspectie in aanmerking.

1. Schepen die een haven van een lidstaat voor de eerste maal of na een afwezigheid van twaalf maanden of meer aandoen. Bij toepassing van dit criterium moeten de lidstaten ook rekening houden met de inspecties die zijn uitgevoerd door de partijen bij het MOU. Wanneer de voor uitvoering van deze taak benodigde gegevens ontbreken, moeten de lidstaten zich op de beschikbare Sirenac-gegevens baseren en de schepen inspecteren die na de inwerkingtreding van de Sirenac-databank op 1 januari 1993 niet in die databank zijn opgenomen.

2. Schepen die de afgelopen zes maanden door geen enkele lidstaat geïnspecteerd zijn.

3. Schepen waarvan de overeenkomstig de verdragen afgegeven wettelijk voorgeschreven certificaten inzake de scheepsbouw en -uitrusting en de classificatiecertificaten zijn afgegeven door een organisatie die geen erkende organisatie is in de zin van Richtlijn 94/57/EG.

4. Schepen die onder de vlag varen van een staat die voorkomt op de zwarte lijst die gepubliceerd is in het jaarverslag van het MOU.

5. Schepen die toestemming hebben gekregen om de haven van een lidstaat te verlaten onder bepaalde voorwaarden, met name:
a) voor tekortkomingen die voor het vertrek moeten worden verholpen;
b) voor tekortkomingen die in de volgende haven die zij aandoen moeten worden verholpen;
c) voor tekortkomingen die binnen 14 dagen moeten worden verholpen;
d) voor tekortkomingen waarvoor andere voorwaarden zijn aangegeven. Indien met betrekking tot het schip maatregelen zijn genomen en alle tekortkomingen zijn verholpen, wordt daar rekening mee gehouden.

6. Schepen waarbij tijdens een vorige inspectie tekortkomingen zijn vastgesteld, naar gelang van het aantal tekortkomingen.

7. Schepen die in een vorige haven zijn aangehouden.

8. Schepen die onder de vlag varen van een land dat niet alle desbetreffende in artikel 2 van de richtlijn genoemde verdragen heeft geratificeerd.

9. Schepen die geklasseerd zijn bij een classificatiebureau waarvan het aantal tekortkomingen boven het gemiddelde liggen.

10. Schepen van de categorieën, vermeld in bijlage V, onder A.

11. Schepen van meer dan 13 jaar oud.

Ter bepaling van de volgorde voor de inspectie van de hierboven vermelde schepen houdt de bevoegde instantie, overeenkomstig bijlage I, deel I, van het MOU, rekening met de door het Sirenac-systeem aangegeven totale prioriteitsfactor. Een hogere prioriteitsfactor betekent hogere prioriteit. De totale prioriteitsfactor is de som van de toepasselijke prioriteitsfactorwaarden zoals vastgesteld in het kader van het MOU. De punten 5, 6 en 7 gelden alleen voor de inspecties die de laatste 12 maanden zijn verricht. De totale prioriteitsfactor mag niet lager zijn dan de som van de punten 3, 4, 8, 9, 10 en 11.

In het kader van artikel 7, lid 4, mag voor de totale prioriteitsfactor echter geen rekening worden gehouden met punt 10.

Bijlage 02 Lijst van certificaten en documenten


als bedoeld in artikel 6, lid 1


1. Meetbrief (1969).

2.
- Veiligheidscertificaat voor passagiersschepen;
- veiligheidsconstructiecertificaat voor vrachtschepen;
- uitrustingscertificaat voor vrachtschepen;
- radiotelegrafie-veiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
- radiotelefonie-veiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
- radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
- certificaat van vrijstelling;
- veiligheidscertificaat voor vrachtschepen.

3. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare gassen in bulk:
- certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare gassen in bulk.

4. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke chemicaliën in bulk:
- certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke chemicaliën in bulk.

5. Internationaal certificaat ter voorkoming van verontreiniging door olie.

6. Internationaal certificaat van voorkoming van verontreiniging door het vervoer van schadelijke vloeistoffen in bulk.

7. Internationaal certificaat van uitwatering (1966):
- internationaal certificaat van vrijstelling van uitwatering.

8. Oliejournaal, delen I en II.

9. Ladingjournaal.

10. Verklaring van minimum-bemanningssterkte:
- vaardigheidscertificaten.

11. Keuringsdocumenten (ILO-Verdrag nr. 73 betreffende medische keuring van zeevarenden).

12. Stabiliteitsgegevens.

13. Afschriften van document van overeenstemming en certificaat dat is afgegeven overeenkomstig de internationale managementcode voor de veilige werking van schepen en voor voorkoming van verontreiniging (IMO-resolutie A.741 (18)).

14. Certificaten met betrekking tot de sterkte van de scheepsromp en de machines, afgegeven door het betrokken classificatiebureau (is alleen vereist als het schip bij een classificatiemaatschappij geklasseerd is).

Ingangsdatum: 22-01-2002

als bedoeld in artikel 6, lid 1


1. Meetbrief (1969).

2.
- Veiligheidscertificaat voor passagiersschepen;
- veiligheidsconstructiecertificaat voor vrachtschepen;
- uitrustingscertificaat voor vrachtschepen;
- radiotelegrafie-veiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
- radiotelefonie-veiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
- radioveiligheidscertificaat voor vrachtschepen;
- certificaat van vrijstelling, inclusief, waar nodig, de vrachtlijst;
- veiligheidscertificaat voor vrachtschepen.

3. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare gassen in bulk:
- certificaat van geschiktheid voor het vervoer van vloeibare gassen in bulk.

4. Internationaal certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke chemicaliën in bulk:
- certificaat van geschiktheid voor het vervoer van gevaarlijke chemicaliën in bulk.

5. Internationaal certificaat ter voorkoming van verontreiniging door olie.

6. Internationaal certificaat van voorkoming van verontreiniging door het vervoer van schadelijke vloeistoffen in bulk.

7. Internationaal certificaat van uitwatering (1966):
- internationaal certificaat van vrijstelling van uitwatering.

8. Oliejournaal, delen I en II.

9. Ladingjournaal.

10. Verklaring van minimum-bemanningssterkte.

10bis. Certificaten, afgegeven krachtens het STCW-verdrag.

11. Keuringsdocumenten (ILO-Verdrag nr. 73 betreffende medische keuring van zeevarenden).

12. Stabiliteitsgegevens.

13. Afschriften van het document van overeenstemming en het veiligheidsbeleidscertificaat die zijn afgegeven overeenkomstig de internationale code voor de veilige werking van schepen en voor voorkoming van verontreiniging (Solas, hoofdstuk IX).

14. Certificaten met betrekking tot de sterkte van de scheepsromp en de machines, afgegeven door het betrokken classificatiebureau (is alleen vereist als het schip bij een classificatiemaatschappij geklasseerd is).

15. Document van overeenstemming met de bijzondere eisen die gelden voor schepen die gevaarlijke goederen vervoeren.

16. Veiligheidscertificaat voor hogesnelheidsvaartuigen en vergunning voor de exploitatie van hogesnelheidsvaartuigen.

17. Speciale lijst of manifest van gevaarlijke goederen, of gedetailleerd stuwplan.

18. Scheepsdagboek voor het bijhouden van tests en eofeningen en het logboek voor aantekening van inspectie en onderhoud van reddingsmiddelen en -voorzieningen.

19. Veiligheidscertificaat voor schepen voor bijzondere doeleinden.

20. Veiligheidscertificaat voor mobiele offshore-boorinstallatie.

21. Voor olietankers, de aantekeningen van het olielozingsbewakings- en -regelsysteem voor de laatste reis in ballast.

22. De monsterrol, het brandbestrijdingsplan, en voor passagiersschepen een schadebestrijdingsplan.

23. Scheepsnoodplan voor olieverontreiniging.

24. Inspectierapport (bij bulk vervoerders en olietankers).

25. Rapporten van vorige havenstaatcontrole-inspecties.

26. Voor ro-ro passagiersschepen, gegevens over de A/A-max. ratio.

27. Vergunning voor het vervoer van graan.

28. Handleiding voor het vastzetten van lading.

29. Plan voor het beheer van afvalstoffen en afvalstoffenjournaal.

30. Beslissingsondersteunend systeem voor kapiteins van passagiersschepen.

31. SAR-samenwerkingsplan voor passagiersschepen die op vaste routes opereren.

32. Lijst van operationele beperkingen voor passagiersschepen.

33. Bulkcarrierboekje (Bulk carrier booklet).

34. Laad- en losplan voor bulkschepen.

35. Certificaat van verzekering of andere financiële zekerheid terzake van wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie (Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie, 1992).

Bijlage 03 Niet-limitatieve lijst van "gegronde redenen" voor een gedetailleerde inspectie


als bedoeld in artikel 6, lid 3


1. Schepen als omschreven in bijlage I, met uitzondering van punt 1.

2. Een rapport of een kennisgeving van een andere Lid-Staat.

3. Een rapport of een klacht van de kapitein, een bemanningslid of een persoon of organisatie die een rechtmatig belang heeft in een veilige werking van het schip, de leef- en werkomstandigheden aan boord of de preventie van verontreiniging, tenzij de betrokken Lid-Staat het rapport of de klacht als duidelijk ongegrond beschouwt. De identiteit van de persoon die het rapport of de klacht heeft ingediend, wordt niet aan de kapitein of de eigenaar van het betrokken schip meegedeeld.

4. Het schip is op weg naar de haven betrokken geweest bij een aanvaring.

5. Het oliejournaal is niet behoorlijk bijgehouden.

6. Het schip is beschuldigd van schending van de voorschriften betreffende de lozing van schadelijke stoffen of effluenten.

7. Bij het controleren van de certificaten en andere documenten (zie artikel 6, lid 1, onder a), en lid 2) zijn onnauwkeurigheden ontdekt.

8. Aanwijzingen dat bemanningsleden niet in staat zijn, te voldoen aan de eisen van artikel 8 van Richtlijn 94/58/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake het minimum-opleidingsniveau van zeevarenden (1).

9. Bewijs dat het laden en andere operationele handelingen niet veilig of niet in overeenstemming met de IMO-richtlijnen worden uitgevoerd, bij voorbeeld het zuurstofgehalte in de hoofdtoevoerleiding van inert gas naar de ladingtanks is boven het voorgeschreven maximumniveau.

10. Het niet voorleggen door de kapitein van een olietanker van het verslag van het olielozingsbewakings- en regelsysteem over de laatste reis in ballast.

11. Het ontbreken van een bijgewerkte monsterrol, of bemanningsleden die niet weten wat zij moeten doen in geval van brand of van het verlaten van het schip ("abandon ship").


(1) PB nr. L 319 van 12. 12. 1994, blz. 28.

Ingangsdatum: 22-01-2002

(als bedoeld in artikel 6, lid 3)


1. De schepen als omschreven in bijlage I, deel I en deel II, punten 3, 4, 5, onder b), 5 onder c), 8.

2. Het niet behoorlijk bijgehouden zijn van het oliejournaal.

3. De ontdekking van onnauwkeurigheden bij de controle van de certificaten en de andere documenten (zie artikel 6, lid 1, onder a) en lid 2).

4. Aanwijzingen dat de bemanningsleden niet kunnen voldoen aan de eisen van artikel 8 van Richtlijn 94/58/EG van 22 november 1994 inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden (1).

5. Bewijzen dat het laden en andere verrichtingen niet op veilige wijze of volgens de IMO-richtlijnen zijn uitgevoerd, bijvoorbeeld het zuurstofgehalte in de inertgashoofdtoevoerleiding naar de laadtanks ligt boven het voorgeschreven maximumpeil.

6. Het niet kunnen voorleggen door de kapitein van een olietanker van de aantekeningen van het olielozingsbewakings- en -regelsysteem voor de laatste reis in ballast.

7. Het ontbreken van een bijgewerkte monsterrol, of bemanningsleden die niet weten wat hun taak is in geval van brand of het bevel het schip te verlaten.

8. De uitzending van foutieve noodsignalen die niet is gevolgd door een passende annuleringsprocedure.

9. Het ontbreken van door de verdragen voorgeschreven belangrijke uitrusting of voorzieningen.

10. Buitengewoon onhygiënische toestanden aan boord van het schip.

11. Op de algemene indruk en waarnemingen van de inspecteur gebaseerde bewijzen dat er een ernstige aantasting van of gebreken aan de romp of de constructie bestaan die een gevaar kunnen betekenen voor de structurele integriteit, de waterdichtheid of de weerbestendigheid van het schip.

12. Informatie of bewijzen dat de kapitein of bemanning niet bekend is met handelingen aan boord die essentieel zijn voor de veiligheid van schepen of de voorkoming van verontreiniging, of dat deze handelingen niet zijn verricht.


(1) PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 28

Bijlage 04 Procedures voor het controleren van schepen


als bedoeld in artikel 6, lid 4


1. Procedures voor het controleren van schepen (IMO-resolutie A.466 (XII)), als gewijzigd.

2. Beginselen inzake de minimum-bemanningssterkte (IMO-resolutie A.481 (XII)) en de bijlagen: de inhoud van het document inzake minimum-bemanningssterkte (bijlage 1) en richtsnoeren voor de toepassing van de beginselen inzake minimum-bemanningssterkte (bijlage 2).

3. Procedures voor het controleren van schepen en lozingen krachtens bijlage I van Marpol 73/78 (IMO-resolutie A.542 (13)).

4. Procedures voor het controleren van schepen en lozingen krachtens bijlage II van Marpol 73/78 (IMO-resolutie MEPC 26 (23)).

5. Procedures voor het controleren van de operationele voorschriften in verband met de veiligheid van schepen en preventie van verontreiniging (IMO-resolutie A.742 (18)).

6. De bepalingen van de International Maritime Dangerous Goods Code.

7. ILO-publikatie "Inspectie van de arbeidsomstandigheden aan boord van schepen: procedurerichtlijnen".

8. Bijlage I van de MOU-richtlijnen voor inspecteurs.

Ingangsdatum: 30-09-1998

(als bedoeld in artikel 6, lid 4)


1. Beginselen inzake de minimumbemanningssterkte (IMO-resolutie A.481 (XII) en de bijlagen: de inhoud van het document inzake minimumbemanningssterkte (bijlage 1) en richtsnoeren voor de toepassing van de beginselen inzake minimumbemanningssterkte (bijlage 2).

2. De bepalingen van de International Maritime Dangerous Goods Code.

3. ILO-publicatie "Inspectie van de arbeidsomstandigheden aan boord van schepen: procedurerichtlijnen".

4. Bijlage I "Havenstaatscontroleprocedures" van het MOU van Parijs."

Bijlage 05 "uitgebreide inspectie"


A. CATEGORIEËN SCHEPEN DIE IN AANMERKING KOMEN VOOR UITGEBREIDE INSPECTIE als bedoeld in artikel 7, lid 1


1. Olietankers die vijf jaar of minder af zijn van de uitfaseringsdatum overeenkomstig Marpol 73/78, bijlage I, voorschrift 13 G, d.w.z.:
- ruwe-olietankschepen met een draagvermogen van 20 000 ton massa of meer of produktentankers met een draagvermogen van 30 000 ton en meer, die niet voldoen aan de eisen voor nieuwe olietankschepen als omschreven in voorschrift 1, punt 26, van bijlage I van Marpol 73/78, worden 20 jaar na de datum van oplevering als vermeld in de Aanvulling, formulier B, van het Internationaal Certificaat van voorkoming van verontreiniging door olie onderworpen aan uitvoerige inspectie, respectievelijk 25 jaar na die datum indien de zijtanks van de schepen of de dubbele-bodemruimten die niet worden gebruikt voor het vervoer van olie, voldoen aan de eisen van voorschrift 13 G, punt 4, van die bijlage, tenzij zij verbouwd zijn om te voldoen aan voorschrift 13 F van diezelfde bijlage;
- olietankschepen als hierboven bedoeld die voldoen aan de eisen voor nieuwe olietankschepen als omschreven in voorschrift 1, punt 26, van bijlage I, van Marpol 73/78, worden 25 jaar na de datum van oplevering als vermeld in de aanvulling, formulier B, van het Internationaal Certificaat van voorkoming van verontreiniging door olie, onderworpen aan uitgebreide inspectie, tenzij zij voldoen aan of verbouwd zijn om te voldoen aan voorschrift 13 F van die bijlage;

2. Bulkschepen die ouder zijn dan twaalf jaar, bepaald op basis van de datum van constructie op de veiligheidscertificaten van het schip;

3. Passagiersschepen;

4. Gas- en chemicaliëntankers die ouder zijn dan tien jaar, bepaald op basis van de datum van constructie op de veiligheidscertificaten van het schip.


B. NIET-VERPLICHTE RICHTSNOEREN VOOR UITGEBREIDE INSPECTIE VAN BEPAALDE CATEGORIEËN SCHEPEN als bedoeld in artikel 7, lid 2


Voor zover van toepassing kunnen onderstaande punten als onderdeel van de uitgebreide inspectie worden beschouwd. Inspecteurs dienen te beseffen dat bij bepaalde werkzaamheden aan boord, bij voorbeeld het laden, de veiligheid in gevaar kan komen als er tijdens die werkzaamheden proeven moeten worden uitgevoerd die daarop een rechtstreekse invloed hebben.

1. ALLE SCHEPEN (alle categorieën van deel A):
- black-out en het starten van de noodgenerator;
- inspectie van de noodverlichting;
- werking van de noodbrandbluspomp met twee brandslangen, aangesloten op de hoofdbrandblusleiding;
- werking van de lenspompen;
- sluiting van de waterdichte deuren;
- het strijken van een reddingsboot aan de waterzijde;
- beproeving van de afstandbediende noodstop voor bij voorbeeld ketels, ventilatie en brandstofpompen;
- beproeving van de stuurinrichting en hulpstuurinrichting;
- inspectie van de noodvoedingsbron voor radio-installaties; - inspectie en, voor zover mogelijk, beproeving van de olieseparator in de machinekamer.

2. OLIETANKERS
Naast de in punt 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van olietankers ook onderstaande punten omvatten:
- vast aangebracht dekschuimbrandblussysteem;
- brandblusmiddelen in het algemeen;
- inspectie van de brandkleppen in de machinekamer, de pompkamer en accommodatie;
- controle van de druk van het inertgas en het zuurstofgehalte;
- controle van het dossier met de rapporten van onderzoek (IMO-resolutie A.744 (18)) om te weten te komen waar er mogelijk verdachte plaatsen zijn die moeten worden geïnspecteerd.

3. BULKSCHEPEN
Naast de in punt 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van bulkschepen ook onderstaande punten omvatten:
- mogelijke corrosie van de fundaties van dekwerktuigen;
- mogelijke vervorming en/of corrosie van luiken;
- mogelijke scheuren of corrosieplekken in dwarsschotten;
- toegangen tot de laadruimten;
- controle van het dossier met de rapporten van onderzoek (zie IMO-resolutie A.744 (18)) om te weten te komen waar er mogelijk verdachte plaatsen zijn die moeten worden geïnspecteerd.

4. GAS- EN CHEMICALIËNTANKERS
Naast de in punt 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van gas- en chemicaliëntankers ook onderstaande punten omvatten:
- bewakings- en veiligheidsinrichtingen van de ladingstank die verband houden met temperatuur, druk en ullage;
- apparatuur voor zuurstofanalyse en explosiemeters, met inbegrip van de ijking daarvan. Beschikbaarheid van uitrusting voor de detectie van chemicaliën (balg), met een voor de specifieke vracht die wordt vervoerd passend aantal geschikte gasdetectiebuizen;
- middelen voor ademhalings- en oogbescherming, voor elke persoon aan boord (indien vereist voor de produkten die voorkomen op het internationaal certificaat van geschiktheid of het certificaat van geschiktheid voor het vervoer van chemicaliën in bulk of vloeibaar gas in bulk, naar gelang van het geval);
- het nagaan dat het vervoerde produkt voorkomt op het internationaal certificaat van geschiktheid of het certificaat van geschiktheid voor het vervoer van chemicaliën in bulk of vloeibaar gas in bulk, naar gelang van het geval;
- de vaste brandblusinstallatie aan dek, met schuim, droge chemische stof of met een andere stof, zoals vereist voor het vervoerde produkt.

5. PASSAGIERSSCHEPEN
Naast de in punt 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van passagiersschepen ook onderstaande punten omvatten:
- beproeving van het branddetectie- en alarmsysteem;
- beproeving of de branddeuren naar behoren sluiten;
- beproeving van het boordomroepsysteem;
- brandoefening waarbij op z'n minst alle persoonlijke brandweeruitrusting wordt gedemonstreerd en waaraan ook een deel van het cateringpersoneel deelneemt;
- demonstratie dat bemanningsleden op sleutelposten bekend zijn met de instructies bij beschadiging van het schip.

Indien zulks nuttig wordt geacht, kan de inspectie, met de toestemming van de kapitein of de eigenaar, worden voortgezet terwijl het schip naar de haven van de Lid-Staat vaart of daaruit afvaart. De inspecteurs mogen de activiteit op het schip niet hinderen en mogen geen situaties doen ontstaan die volgens de kapitein de veiligheid van de passagiers, de bemanning of het schip in gevaar brengen.

Ingangsdatum: 22-01-2002

A. CATEGORIEËN SCHEPEN DIE IN AANMERKING KOMEN VOOR UITGEBREIDE INSPECTIE (zoals bedoeld in artikel 7, lid 1)

1. Gas- en chemicaliëntankers die ouder zijn dan tien jaar, bepaald op basis van de datum van constructie op de veiligheidscertificaten van het schip.
2. Bulkschepen die ouder zijn dan twaalf jaar, bepaald op basis van de datum van constructie op de veiligheidscertificaten van het schip.
3. Olietankers met een bruto tonnage van ten minste 3000, die ouder zijn dan 15 jaar, bepaald op basis van de datum van constructie op de veiligheidscertificaten van het schip.
4. Andere passagiersschepen die ouder zijn dan 15 jaar dan de passagiersschepen, bedoeld in artikel 2, onder a) en b), van Richtlijn 1999/35/EG van de Raad van 29 april 1999 betreffende een stelsel van verplichte onderzoeken voor de veilige exploitatie van geregelde diensten met roro-veerboten en hogesnelheidspassagiersvaartuigen(1).

B. AAN DE BEVOEGDE AUTORITEIT TE VERSTREKKEN INFORMATIE (zoals bedoeld in artikel 7, lid 3, onder a)
A. naam
B. vlag
C. eventueel IMO-identificatienummer
D. ton draagvermogen (tdwt)
E. jaar waarin het schip gebouwd is, bepaald op basis van de datum op de veiligheidscertificaten van het schip;
F. voor tankers:
F.a. configuratie: enkelwandig, enkelwandig met SBT, dubbelwandig;
F.b. conditie van de lading en ballasttanks; vol, leeg, gevuld met inerte gassen;
F.c. volume en aard van de lading;
G. waarschijnlijke tijd van aankomst in de haven van bestemming of bij het loodsstation, zoals verlangd door de bevoegde instantie;
H. geplande duur van het verblijf in de haven;
I. geplande handelingen in de haven van bestemming (laden, lossen, andere);
J. geplande wettelijk voorgeschreven inspectie en belangrijke onderhouds- en reparatiewerkzaamheden, uit te voeren in de haven van bestemming.

C. PROCEDURES VOOR DE UITGEBREIDE INSPECTIE VAN BEPAALDE CATEGORIEËN SCHEPEN (zoals bedoeld in artikel 7, lid 5)
Afhankelijk van de praktische uitvoerbaarheid of van beperkingen in verband met de veiligheid van personen, het schip of de haven, dienen ten minste de volgende punten deel uit te maken van de uitgebreide inspectie. Inspecteurs dienen te beseffen dat bij bepaalde werkzaamheden aan boord, bijvoorbeeld laad- en loswerkzaamheden, de veiligheid in gevaar kan komen als er beproevingen moeten worden uitgevoerd die op die werkzaamheden een rechtstreekse invloed hebben.

1. ALLE SCHEPEN (alle categorieën van deel A):
- black-out en het starten van de noodgenerator;
- inspectie van de noodverlichting;
- werking van de noodbrandbluspomp met twee brandslangen, aangesloten op de hoofdbrandblusleiding;
- werking van de lenspompen;
- sluiting van de waterdichte deuren;
- het strijken van een reddingsboot;
- beproeving van de afstandbediende noodstop voor bijvoorbeeld ketels, ventilatie en brandstofpompen;
- beproeving van de stuurinrichting en hulpstuurinrichting;
- inspectie van de noodvoedingsbron voor radio-installaties;
- inspectie en, voorzover mogelijk, beproeving van de olieseparator in de machinekamer.

2. GAS- EN CHEMICALIËNTANKERS
Naast de in punt 1 genoemde punten dient de uitgebreide inspectie van gas- en chemicaliëntankers ook onderstaande punten te omvatten:
- bewakings- en veiligheidsinrichtingen van de ladingstank die verband houden met temperatuur, druk en ullage;
- apparatuur voor zuurstofanalyse en explosiemeters, met inbegrip van de ijking daarvan. Beschikbaarheid van uitrusting voor de detectie van chemicaliën (balg), met een voor de specifieke vracht die wordt vervoerd passend aantal geschikte gasdetectiebuizen;
- middelen voor ademhalings- en oogbescherming, voor elke persoon aan boord (indien vereist voor de producten die voorkomen op het internationaal certificaat van geschiktheid of het certificaat van geschiktheid voor het vervoer van chemicaliën in bulk of vloeibaar gas in bulk, naar gelang van het geval);
- vermelding van het vervoerde product op het internationaal certificaat van geschiktheid of het certificaat van geschiktheid voor het vervoer van chemicaliën in bulk of vloeibaar gas in bulk, naar gelang van het geval;
- de vaste brandblusinstallatie aan dek, met schuim, droge chemische stof of met een andere stof, zoals vereist voor het vervoerde product.

3. BULKSCHEPEN
Naast de in punt 1 genoemde punten dient de uitgebreide inspectie van bulkschepen ook onderstaande punten te omvatten:
- mogelijke corrosie van de fundaties van dekwerktuigen;
- mogelijke vervorming en/of corrosie van luiken;
- mogelijke scheuren of corrosieplekken in dwarsschotten;
- toegangen tot de laadruimten;
- controle op de aanwezigheid aan boord van de onderstaande documenten, verificatie van die documenten en bevestiging dat de vlagstaat of het classificatiebureau ze heeft bekrachtigd:
1) rapporten van structurele inspecties;
2) rapporten ter beoordeling van de conditie van het schip;
3) diktemetingsrapporten;
4) de beschrijving, bedoeld in IMO-resolutie A.744(18).

4. OLIETANKERS
Naast de onder punt 1 genoemde punten dient een uitgebreide inspectie van olietankers ook de onderstaande punten te omvatten:
- vast aangebracht dekschuimbrandblussysteem;
- brandblusmiddelen in het algemeen;
- inspectie van de brandkleppen in de machinekamer, de pompkamer en accommodatie;
- controle van de druk van het inertgas en het zuurstofgehalte;
- ballasttanks: ten minste een van de ballasttanks in het ladingsgedeelte dient in eerste instantie via het tankmangat/de dektoegang te worden onderzocht; indien de inspecteur op duidelijke gronden verdere inspectie nodig acht, moet een inspectie binnen in de tank plaatsvinden;
- controle op de aanwezigheid aan boord van de volgende documenten, verificatie van die documenten en bevestiging dat de vlagstaat of het classificatiebureau ze heeft bekrachtigd:
1) rapporten van structurele inspecties;
2) rapporten ter beoordeling van de conditie van het schip;
3) diktemetingsrapporten;
4) de beschrijving, bedoeld in IMO-resolutie A.744(18).

5. PASSAGIERSSCHEPEN DIE NIET ONDER RICHTLIJN 1999/35/EG VALLEN
Naast de onder deel C, 1 genoemde punten kan de uitgebreide inspectie van passagiersschepen ook de onderstaande punten omvatten:
- beproeving van het branddetectie- en alarmsysteem;
- beproeving of de branddeuren naar behoren sluiten;
- beproeving van het boordomroepsysteem;
- brandoefening waarbij ten minste alle persoonlijke brandweeruitrusting wordt gedemonstreerd en waaraan ook een deel van het cateringpersoneel deelneemt;
- demonstratie dat bemanningsleden op sleutelposten bekend zijn met de instructies bij beschadiging van het schip.

Indien zulks nuttig wordt geacht, kan de inspectie, met de toestemming van de kapitein of de eigenaar, worden voortgezet terwijl het schip naar de haven van de lidstaat vaart of daaruit afvaart. De inspecteurs mogen de activiteit op het schip niet hinderen en mogen geen situaties doen ontstaan die volgens de kapitein de veiligheid van de passagiers, de bemanning of het schip in gevaar brengen.


(1) PB L 138 van 1.6.1999, blz. 1.

Bijlage 06 Criteria voor de aanhouding van een schip


als bedoeld in artikel 9, lid 3


Inleiding
Alvorens te bepalen of tijdens een inspectie geconstateerde tekortkomingen aanhouding van het betrokken schip rechtvaardigen, past de inspecteur de in de punten 1 en 2 genoemde criteria toe.
Punt 3 bevat een niet-limitatieve lijst van tekortkomingen die op zich aanhouding van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen (artikel 9, lid 3).

1. Belangrijkste criteria
Wanneer hij beroepshalve moet beoordelen of een schip al dan niet moet worden aangehouden, dient de inspecteur de volgende criteria toe te passen:

Tijdstip
Schepen die niet veilig zee kunnen kiezen, worden bij de eerste inspectie aangehouden, ongeacht de tijd die het schip in de haven zal doorbrengen.

Criterium
Het schip wordt aangehouden indien de tekortkomingen zo ernstig zijn dat een inspecteur het opnieuw moet bezoeken om zich er vóór afvaart van te vergewissen dat deze zijn verholpen.

De ernst van de tekortkomingen wordt bepaald door de noodzaak dat de inspecteur terugkeert naar het schip. Dit brengt echter niet in alle gevallen deze verplichting mee. Wel betekent het dat de instantie op enigerlei wijze, bij voorkeur door een hernieuwd bezoek, verifieert dat de tekortkomingen vóór het vertrek zijn verholpen.

2. Toepassing van de belangrijkste criteria
Wanneer hij beslist of de tekortkomingen van een schip ernstig genoeg zijn om het schip aan te houden, dient de inspecteur te beoordelen of:

1. het schip de vereiste documenten heeft en of deze geldig zijn;

2. het schip over de bemanning als vereist in de Verklaring van Minimum-bemanningssterkte beschikt. Gedurende de inspectie dient de inspecteur te bekijken of het schip en/of de bemanning in staat is:

3. de volgende bestemming veilig te bereiken;

4. tot de volgende bestemming de lading veilig te behandelen, te vervoeren en te controleren;

5. tot de volgende bestemming de machinekamer veilig te bedienen;

6. tot de volgende bestemming een goede voortstuwing en besturing te handhaven;

7. tot de volgende bestemming zo nodig efficiënt een brand te blussen in enig deel van het schip;

8. tot de volgende bestemming, wanneer nodig, het schip snel en veilig te verlaten en reddingswerkzaamheden te verrichten;

9. tot de volgende bestemming verontreiniging van het milieu te voorkomen;

10. tot de volgende bestemming een passende stabiliteit te handhaven;

11. tot de volgende bestemming het schip waterdicht en intact te houden;

12. tot de volgende bestemming zo nodig in noodsituaties te communiceren;

13. tot de volgende bestemming te zorgen voor veilige en gezonde omstandigheden aan boord.

Indien het antwoord op een van deze vragen ontkennend luidt, wordt, rekening houdend met alle geconstateerde tekortkomingen, aanhouding ernstig overwogen. Ook een combinatie van minder ernstige tekortkomingen kan aanhouding van het schip rechtvaardigen.

3. Om de inspecteur te helpen bij de toepassing van deze criteria, volgt hier een lijst van naar de betrokken Verdragen en/of Codes gegroepeerde tekortkomingen die als dermate ernstig worden beschouwd dat zij de aanhouding van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen. Deze lijst is niet limitatief.

3.1. Algemeen
Het ontbreken van geldige certificaten als vereist bij de relevante instrumenten. Schepen die onder de vlag varen van Staten die geen partij zijn bij een Verdrag (relevant instrument) of die een ander relevant instrument niet ten uitvoer hebben gelegd, zijn echter niet gerechtigd de certificaten van het Verdrag of het andere relevante instrument in bezit te hebben. Daarom is het ontbreken van de vereiste certificaten op zich geen reden om deze schepen aan te houden; door toepassing van de "geen gunstiger behandeling-clausule" dient echter in aanzienlijke mate naleving van de bepalingen geëist te worden alvorens het schip kan vertrekken.

3.2. Werkingssfeer van het Solas-Verdrag (referenties tussen haakjes)

1. Slechte werking van de voortstuwing en andere essentiële machines en van de elektrische installatie.

2. Onvoldoende schone machinekamer, teveel olie-watermengsel in de bilges, isolatie van leidingen met inbegrip van de uitlaatleidingen in de machinekamer, aangetast door olie, slecht functioneren van de lensinrichting.

3. Slecht functioneren van de noodgenerator, noodverlichting, accumulatoren en schakelaars.

4. Slechte werking van de hoofd- en hulpstuurinrichting.

5. Het ontbreken, onvoldoende inhoud of ernstige beschadiging van individuele reddingsmiddelen, van reddingsboten en installaties om deze te water te brengen.

6. Het ontbreken van brandopsporingssystemen, brandalarm, blusuitrusting, vast aangebrachte blusinstallaties, ventilatieafsluiters, brandkleppen, snelsluitinrichtingen, of, indien wel aanwezig, het niet-conform of in slechte staat zijn in een mate die niet verenigbaar is met de bestemming ervan.

7. Het ontbreken, het in slechte toestand verkeren of het niet juist werken van de brandbescherming aan dek van tankers.

8. Het ontbreken, het niet-conform zijn of de slechte toestand van lichtseinen, dagmerken of geluidsseinen.

9. Het ontbreken of het niet goed werken van de radio-uitrusting voor nood- en veiligheidscommunicatie.

10. Het ontbreken of het niet goed werken van navigatiemiddelen, rekening houdend met de bepalingen van Solas-voorschrift V/12 (o).

11. Het ontbreken van bijgewerkte zeekaarten en/of alle andere nautische publikaties die nodig zijn voor de voorgenomen reis, rekening houdend met het feit dat elektronische kaarten als vervanging voor papieren kaarten gebruikt mogen worden.

12. Het ontbreken van vonkvrije afvoerventilatie voor ladingpompkamers ((Solas-voorschrift II-2/59.3.1).

3.3. Werkingssfeer van de IBC-code (referenties tussen haakjes)

1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van geschiktheid of het ontbreken van informatie over de lading (16.2).

2. Het ontbreken of beschadigd zijn van hoge-drukveiligheidsinrichtingen (8.2.3).

3. De elektrische installatie is niet intrinsiek veilig of correspondeert niet met de eisen van de code (10.2.3).

4. Ontbrandbaar materiaal op gevaarlijke plaatsen als bedoeld in 10.2 (11.3.15).

5. Niet voldoen aan speciale voorschriften (15).

6. Overschrijding van de maximaal toegestane hoeveelheid lading per tank (16.1).

7. Onvoldoende bescherming tegen hitte van kwetsbare produkten (16.6).

3.4. Werkingssfeer van de IGC-code (referenties tussen haakjes)

1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van geschiktheid, of het ontbreken van informatie over de lading (18.1).

2. Het ontbreken van middelen om accommodatie of dienstruimten af te sluiten (3.2.6).

3. Schotten niet gasdicht (3.3.2).

4. Tekortkoming aan de luchtsluizen (3.6).

5. Het ontbreken of niet goed werken van snelafsluiters (5.6).

6. Het ontbreken of niet goed werken van veiligheidsafsluiters (8.2).

7. Elektrische installatie is niet intrinsiek veilig en correspondeert niet met de eisen van de code (10.2.4).

8. Ventilatoren in het ladinggedeelte niet bruikbaar (12.1).

9. Drukalarmen voor ladingtanks niet werkend (13.4.1).

10. Gasdetectieapparaat en/of detectieapparaat voor giftig gas vertoont/vertonen gebreken (13.6).

11. Vervoer van stoffen waarvan reactie moet worden tegengegaan zonder geldig inhibitor-certificaat (17/19).

3.5. Werkingssfeer van het Verdrag betreffende de uitwatering

1. Belangrijke plaatsen hebben schade of corrosie of putjes in de platen en daarmee gepaard gaande verstijving van dekken en romp, die van invloed is op de zeewaardigheid of het plaatselijk bestand zijn tegen ladingen, tenzij passende voorlopige reparaties worden uitgevoerd om een reis naar een haven voor definitieve reparatie mogelijk te maken.

2. Een geconstateerd geval van onvoldoende stabiliteit.

3. Het ontbreken van voldoende en betrouwbare informatie in goedgekeurde vorm op grond waarvan de kapitein op snelle en eenvoudige wijze het laden en het ballasten van zijn schip kan regelen, zodanig dat er in alle stadia en onder wisselende omstandigheden tijdens de reis een veilige stabiliteitsmarge is en dat het ontstaan van onaanvaardbare spanningen op de constructie van het schip vermeden wordt.

4. Sluitwerk, luiken en waterdichte deuren ontbreken, verkeren in slechte staat of vertonen gebreken.

5. Overbelading.

6. Ontbreken of onleesbaarheid van het uitwateringsmerk.

3.6. Werkingssfeer van het Marpol-Verdrag, bijlage I (referenties tussen haakjes)

1. Het ontbreken, ernstige beschadiging of het niet goed werken van het olie-waterafscheidingssysteem, het bewakings- en regelsysteem voor de olielozingen of de alarminrichting wanneer de limiet van 15 delen olie per miljoen in een mengsel wordt overschreden.

2. Overblijvende capaciteit van de sloptank is onvoldoende voor de voorgenomen reis.

3. Het oliejournaal is niet aanwezig (20(5)).

4. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.

3.7. Werkingssfeer van het Marpol-Verdrag, bijlage II (referenties tussen haakjes)

1. Het ontbreken van het P& A Manual.

2. De lading is niet gecategorizeerd (3(4)).

3. Geen ladingjournaal aanwezig (9(6)).

4. Vervoer van olieachtige stoffen zonder te voldoen aan de voorschriften.

5. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.

3.8. Werkingssfeer van het STCW-Verdrag
Aantal, samenstelling of diplomering van de bemanning komt niet overeen met de verklaring van minimum-bemanningssterkte.

3.9. Werkingssfeer van de ILO-Verdragen

1. Onvoldoende voedsel voor de reis naar de volgende haven.

2. Onvoldoende drinkwater voor de reis naar de volgende haven.

3. Uiterst ongezonde omstandigheden aan boord.

4. Geen verwarming in de accommodatie van een schip dat vaart in gebieden waar temperaturen uiterst laag kunnen zijn.

5. Uitzonderlijk veel vuilnis, versperring door uitrusting of vracht, of anderszins onveilige omstandigheden, in gangpaden of -accommodatie.

3.10. Gevallen die geen aanhouding rechtvaardigen, maar waar bij voorbeeld ladingoperaties moeten worden opgeschort
Niet goed functioneren (of slecht onderhoud) van het inert-gassysteem, installaties of machines die betrekking hebben op het laden, wordt beschouwd als voldoende aanleiding om het laden te stoppen.

Ingangsdatum: 22-01-2002

als bedoeld in artikel 9, lid 3


Inleiding
Alvorens te bepalen of tijdens een inspectie geconstateerde tekortkomingen aanhouding van het betrokken schip rechtvaardigen, past de inspecteur de in de punten 1 en 2 genoemde criteria toe.
Punt 3 bevat een niet-limitatieve lijst van tekortkomingen die op zich aanhouding van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen (artikel 9, lid 3).
Wanneer de grond voor de aanhouding voortvloeit uit bij een ongeval ontstane schade tijdens de reis van het schip naar de haven, wordt geen aanhoudingsbevel uitgevaardigd, mits:
1. naar behoren is voldaan aan de eisen van voorschrift I/11(c) van Solas 74 betreffende kennisgeving aan de administratie van de vlaggestaat, de aangewezen inspecteur of de erkende organisatie die verantwoordelijk is voor de afgifte van het desbetreffende certificaat,
2. de kapitein of reder, voordat het schip de haven aandoet, de bevoegde autoriteit heeft ingelicht over de omstandigheden van het ongeval en de ontstane schade, en informatie heeft gegeven over de vereiste kennisgeving van de administratie van de vlaggestaat,
3. door het schip naar genoegen van de bevoegde autoriteit passende herstelmaatregelen worden getroffen, en
4. de bevoegde autoriteit, na in kennis van de uitvoering van de herstelmaatregelen te zijn gesteld, zich ervan heeft vergewist dat de gebreken, die duidelijk gevaar inhielden voor veiligheid, gezondheid of het milieu, verholpen zijn.

1. Belangrijkste criteria
Wanneer hij beroepshalve moet beoordelen of een schip al dan niet moet worden aangehouden, dient de inspecteur de volgende criteria toe te passen:

Tijdstip
Schepen die niet veilig zee kunnen kiezen, worden bij de eerste inspectie aangehouden, ongeacht de tijd die het schip in de haven zal doorbrengen.

Criterium
Het schip wordt aangehouden indien de tekortkomingen zo ernstig zijn dat een inspecteur het opnieuw moet bezoeken om zich er vóór afvaart van te vergewissen dat deze zijn verholpen.

De ernst van de tekortkomingen wordt bepaald door de noodzaak dat de inspecteur terugkeert naar het schip. Dit brengt echter niet in alle gevallen deze verplichting mee. Wel betekent het dat de instantie op enigerlei wijze, bij voorkeur door een hernieuwd bezoek, verifieert dat de tekortkomingen vóór het vertrek zijn verholpen.

2. Toepassing van de belangrijkste criteria
Wanneer hij beslist of de tekortkomingen van een schip ernstig genoeg zijn om het schip aan te houden, dient de inspecteur te beoordelen of:
1. het schip de vereiste documenten heeft en of deze geldig zijn;
2. het schip over de bemanning als vereist in de Verklaring van Minimum-bemanningssterkte beschikt. Gedurende de inspectie dient de inspecteur te bekijken of het schip en/of de bemanning in staat is:
3. de volgende bestemming veilig te bereiken;
4. tot de volgende bestemming de lading veilig te behandelen, te vervoeren en te controleren;
5. tot de volgende bestemming de machinekamer veilig te bedienen;
6. tot de volgende bestemming een goede voortstuwing en besturing te handhaven;
7. tot de volgende bestemming zo nodig efficiënt een brand te blussen in enig deel van het schip;
8. tot de volgende bestemming, wanneer nodig, het schip snel en veilig te verlaten en reddingswerkzaamheden te verrichten;
9. tot de volgende bestemming verontreiniging van het milieu te voorkomen;
10. tot de volgende bestemming een passende stabiliteit te handhaven;
11. tot de volgende bestemming het schip waterdicht en intact te houden;
12. tot de volgende bestemming zo nodig in noodsituaties te communiceren;
13. tot de volgende bestemming te zorgen voor veilige en gezonde omstandigheden aan boord.

Indien het antwoord op een van deze vragen ontkennend luidt, wordt, rekening houdend met alle geconstateerde tekortkomingen, aanhouding ernstig overwogen. Ook een combinatie van minder ernstige tekortkomingen kan aanhouding van het schip rechtvaardigen.
14. bij een ongeluk zoveel mogelijk informatie verstrekken.

3. Om de inspecteur te helpen bij de toepassing van deze criteria, volgt hier een lijst van naar de betrokken Verdragen en/of Codes gegroepeerde tekortkomingen die als dermate ernstig worden beschouwd dat zij de aanhouding van het betrokken schip kunnen rechtvaardigen. Deze lijst is niet limitatief.
De binnen de werkingssfeer van het STCW 78-verdrag vallende tekortkomingen die in onderstaand punt 3.8 zijn vermeld, zijn echter de enige redenen voor aanhouding krachtens dit verdrag.

3.1. Algemeen
Het ontbreken van geldige certificaten en documenten als vereist bij de relevante instrumenten. Schepen die onder de vlag varen van Staten die geen partij zijn bij een Verdrag (relevant instrument) of die een ander relevant instrument niet ten uitvoer hebben gelegd, zijn echter niet gerechtigd de certificaten van het Verdrag of het andere relevante instrument in bezit te hebben. Daarom is het ontbreken van de vereiste certificaten op zich geen reden om deze schepen aan te houden; door toepassing van de "geen gunstiger behandeling-clausule" dient echter in aanzienlijke mate naleving van de bepalingen geëist te worden alvorens het schip kan vertrekken.

3.2. Werkingssfeer van het Solas-Verdrag (referenties tussen haakjes)
1. Slechte werking van de voortstuwing en andere essentiële machines en van de elektrische installatie.
2. Onvoldoende schone machinekamer, teveel olie-watermengsel in de bilges, isolatie van leidingen met inbegrip van de uitlaatleidingen in de machinekamer, aangetast door olie, slecht functioneren van de lensinrichting.
3. Slecht functioneren van de noodgenerator, noodverlichting, accumulatoren en schakelaars.
4. Slechte werking van de hoofd- en hulpstuurinrichting.
5. Het ontbreken, onvoldoende inhoud of ernstige beschadiging van individuele reddingsmiddelen, van reddingsboten en installaties om deze te water te brengen.
6. Het ontbreken van brandopsporingssystemen, brandalarm, blusuitrusting, vast aangebrachte blusinstallaties, ventilatieafsluiters, brandkleppen, snelsluitinrichtingen, of, indien wel aanwezig, het niet-conform of in slechte staat zijn in een mate die niet verenigbaar is met de bestemming ervan.
7. Het ontbreken, het in slechte toestand verkeren of het niet juist werken van de brandbescherming aan dek van tankers.
8. Het ontbreken, het niet-conform zijn of de slechte toestand van lichtseinen, dagmerken of geluidsseinen.
9. Het ontbreken of het niet goed werken van de radio-uitrusting voor nood- en veiligheidscommunicatie.
10. Het ontbreken of het niet goed werken van navigatiemiddelen, rekening houdend met de bepalingen van Solas-voorschrift V/12 (o).
11. Het ontbreken van bijgewerkte zeekaarten en/of alle andere nautische publikaties die nodig zijn voor de voorgenomen reis, rekening houdend met het feit dat elektronische kaarten als vervanging voor papieren kaarten gebruikt mogen worden.
12. Het ontbreken van vonkvrije afvoerventilatie voor ladingpompkamers ((Solas-voorschrift II-2/59.3.1).
13. Ernstige tekortkoming van de operationele voorschriften, als beschreven in deel 5.5 van bijlage I bij het MOU.
14. Aantal, samenstelling of diplomering van de bemanning is niet in overeenstemming met de verklaring van minimumbemanningssterkte.
15. Het niet uitvoeren van het uitgebreide inspectieprogramma overeenkomstig Solas 74, hoofdstuk XI, voorschrift 2.
16. Het ontbreken of het niet goed werken van een reisgegevensrecorder (VDR), wanneer het gebruik daarvan verplicht is.

3.3. Werkingssfeer van de IBC-code (referenties tussen haakjes)
1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van geschiktheid of het ontbreken van informatie over de lading (16.2).
2. Het ontbreken of beschadigd zijn van hoge-drukveiligheidsinrichtingen (8.2.3).
3. De elektrische installatie is niet intrinsiek veilig of correspondeert niet met de eisen van de code (10.2.3).
4. Ontbrandbaar materiaal op gevaarlijke plaatsen als bedoeld in 10.2 (11.3.15).
5. Niet voldoen aan speciale voorschriften (15).
6. Overschrijding van de maximaal toegestane hoeveelheid lading per tank (16.1).
7. Onvoldoende bescherming tegen hitte van kwetsbare produkten (16.6).

3.4. Werkingssfeer van de IGC-code (referenties tussen haakjes)
1. Vervoer van een stof die niet vermeld wordt in het certificaat van geschiktheid, of het ontbreken van informatie over de lading (18.1).
2. Het ontbreken van middelen om accommodatie of dienstruimten af te sluiten (3.2.6).
3. Schotten niet gasdicht (3.3.2).
4. Tekortkoming aan de luchtsluizen (3.6).
5. Het ontbreken of niet goed werken van snelafsluiters (5.6).
6. Het ontbreken of niet goed werken van veiligheidsafsluiters (8.2).
7. Elektrische installatie is niet intrinsiek veilig en correspondeert niet met de eisen van de code (10.2.4).
8. Ventilatoren in het ladinggedeelte niet bruikbaar (12.1).
9. Drukalarmen voor ladingtanks niet werkend (13.4.1).
10. Gasdetectieapparaat en/of detectieapparaat voor giftig gas vertoont/vertonen gebreken (13.6).
11. Vervoer van stoffen waarvan reactie moet worden tegengegaan zonder geldig inhibitor-certificaat (17/19).

3.5. Werkingssfeer van het Verdrag betreffende de uitwatering
1. Belangrijke plaatsen hebben schade of corrosie of putjes in de platen en daarmee gepaard gaande verstijving van dekken en romp, die van invloed is op de zeewaardigheid of het plaatselijk bestand zijn tegen ladingen, tenzij passende voorlopige reparaties worden uitgevoerd om een reis naar een haven voor definitieve reparatie mogelijk te maken.
2. Een geconstateerd geval van onvoldoende stabiliteit.
3. Het ontbreken van voldoende en betrouwbare informatie in goedgekeurde vorm op grond waarvan de kapitein op snelle en eenvoudige wijze het laden en het ballasten van zijn schip kan regelen, zodanig dat er in alle stadia en onder wisselende omstandigheden tijdens de reis een veilige stabiliteitsmarge is en dat het ontstaan van onaanvaardbare spanningen op de constructie van het schip vermeden wordt.
4. Sluitwerk, luiken en waterdichte deuren ontbreken, verkeren in slechte staat of vertonen gebreken.
5. Overbelading.
6. Ontbreken of onleesbaarheid van het uitwateringsmerk.

3.6. Werkingssfeer van het Marpol-Verdrag, bijlage I (referenties tussen haakjes)
1. Het ontbreken, ernstige beschadiging of het niet goed werken van het olie-waterafscheidingssysteem, het bewakings- en regelsysteem voor de olielozingen of de alarminrichting wanneer de limiet van 15 delen olie per miljoen in een mengsel wordt overschreden.
2. Overblijvende capaciteit van de sloptank is onvoldoende voor de voorgenomen reis.
3. Het oliejournaal is niet aanwezig (20(5)).
4. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.
5. Het inspectierapport ontbreekt of is niet in overeenstemming met voorschrift 13G(3)(b) van het MARPOL-verdrag.

3.7. Werkingssfeer van het Marpol-Verdrag, bijlage II (referenties tussen haakjes)
1. Het ontbreken van het P& A Manual.
2. De lading is niet gecategorizeerd (3(4)).
3. Geen ladingjournaal aanwezig (9(6)).
4. Vervoer van olieachtige stoffen zonder te voldoen aan de voorschriften.
5. Niet toegestane omloopleiding voor lozing aangebracht.

3.8. Werkingssfeer van het STCW-Verdrag
1. Zeevarenden beschikken niet over een diploma of het vereiste diploma, hebben geen geldige vrijstelling of kunnen geen schriftelijk bewijs overleggen, dat bij de administratie van de vlaggestaat een aanvraag voor een aantekening is ingediend.
2. Er wordt niet voldaan aan de van toepassing zijnde eisen van de administratie van de vlaggestaat inzake de minimumbemanningssterkte.
3. De regeling van de navigatie- en de machinekamerwacht voldoet niet aan de voorschriften van de administratie van de vlaggestaat.
4. Van het wachtdienst doend personeel kan niemand de apparatuur bedienen die essentieel is voor veilige navigatie, radiocommunicatie voor de veiligheid of de voorkoming van verontreiniging van de zee.
5. Er kan geen bewijs worden geleverd van vakbekwaamheid met betrekking tot de aan zeevarenden ten behoeve van de veiligheid van het schip en ter voorkoming van verontreiniging opgedragen taken.
6. Voor de eerste wacht bij het begin van de reis en de daaropvolgende aflossing van de wacht is geen personeel beschikbaar dat voldoende is uitgerust en anderszins geschikt is voor de dienst.

3.9. Werkingssfeer van de ILO-Verdragen
1. Onvoldoende voedsel voor de reis naar de volgende haven.
2. Onvoldoende drinkwater voor de reis naar de volgende haven.
3. Uiterst ongezonde omstandigheden aan boord.
4. Geen verwarming in de accommodatie van een schip dat vaart in gebieden waar temperaturen uiterst laag kunnen zijn.
5. Uitzonderlijk veel vuilnis, versperring door uitrusting of vracht, of anderszins onveilige omstandigheden, in gangpaden of -accommodatie.

3.10. Gevallen die geen aanhouding rechtvaardigen, maar waar bij voorbeeld ladingoperaties moeten worden opgeschort
Niet goed functioneren (of slecht onderhoud) van het inert-gassysteem, installaties of machines die betrekking hebben op het laden, wordt beschouwd als voldoende aanleiding om het laden te stoppen.

Bijlage 07 Minimumeisen voor inspecteurs

Ingangsdatum: 01-07-1996

als bedoeld in artikel 12, lid 1


1. De inspecteur moet door de bevoegde instantie van de Lid-Staat zijn gemachtigd havenstaatcontrole uit te voeren.

2. Ofwel moet de inspecteur:
- minstens een jaar als vlaggestaatinspecteur, belast met controle en certificering in het kader van de Verdragen, werkzaam zijn geweest,
- en in het bezit zijn van:
a) een bewijs van bekwaamheid als kapitein, dat deze persoon in staat stelt het bevel te voeren over een schip van 1 600 BRT of meer (zie STCW, voorschrift II/2), of
b) een bewijs van bekwaamheid als hoofdwerktuigkundige, dat deze persoon in staat stelt die taak op zich te nemen aan boord van een schip waarvan de hoofdmachine-installatie een vermogen heeft van 3 000 kW of meer (zie STCW, voorschrift III/2), of
c) het diploma van scheepsbouwkundig ingenieur, werktuigbouwkundig ingenieur of ingenieur op een met de scheepvaart verband houdend gebied, en in die hoedanigheid ten minste vijf jaar hebben gewerkt,
- en in de gevallen onder a) en b), ten minste vijf jaar op zee werkzaam zijn geweest als officier in de dekdienst, respectievelijk de machinekamerdienst; ofwel moet hij:
- in het bezit zijn van een relevant universitair diploma of een gelijkwaardige opleiding hebben gevolgd, en
- opgeleid en gediplomeerd zijn aan een school voor inspecteurs scheepsveiligheid, en
- ten minste twee jaar als vlaggestaatinspecteur, belast met controle en certificering in het kader van de Verdragen, werkzaam zijn geweest.

3. De inspecteur moet schriftelijk en mondeling met zeevarenden kunnen communiceren in de op zee het meest algemeen gesproken taal.

4. De inspecteur moet passende kennis hebben van de internationale verdragen en van de relevante procedures van havenstaatcontrole.

5. Inspecteurs die niet aan bovenstaande criteria voldoen, worden ook geaccepteerd indien zij op het moment van de aanneming van deze richtlijn in dienst van de bevoegde instantie van de Lid-Staat havenstaatcontrole uitoefenen.

Bijlage 08 Publicatie van informatie in verband met aanhoudingen en inspecties in havens van de lidstaten


(waarvan sprake in artikel 15)


I. De informatie die gepubliceerd wordt in overeenstemming met artikel 15, lid 1, dient het volgende te omvatten:
- naam van het schip,
- IMO-nummer,
- type van het schip,
- tonnage (gt),
- bouwjaar,
- naam en adres van de eigenaar of exploitant van het schip,
- vlaggenstaat,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepassing, die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten hebben afgegeven,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke partij die namens de vlaggenstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in overeenstemming met de verdragen, inclusief vermelding van de afgegeven certificaten,
- het aantal aanhoudingen gedurende de voorgaande 24 maanden,
- land en haven van aanhouding,
- de datum waarop de aanhouding is opgeheven,
- de duur van de aanhouding, in dagen,
- het aantal geconstateerde tekortkomingen en de redenen voor aanhouding, in duidelijke en expliciete bewoordingen,
- wanneer het schip onderworpen is aan een weigering van toegang tot iedere haven binnen de Gemeenschap, de redenen voor deze maatregel, in duidelijke en expliciete bewoordingen,
- aanwijzingen omtrent de vraag of het classificatiebureau, of een andere particuliere instelling die de desbetreffende controle heeft verricht, verantwoordelijkheid droeg in verband met de tekortkoming, of de combinatie van tekortkomingen, die tot de aanhouding heeft geleid,
- beschrijving van de maatregelen die zijn getroffen ten aanzien van een schip dat toestemming heeft gekregen om naar de dichtstbijzijnde geschikte reparatiewerf te varen, of waaraan de toegang tot iedere haven in de Gemeenschap is geweigerd.

II. De informatie betreffende geïnspecteerde schepen die in overeenstemming met artikel 15, lid 2, openbaar wordt gemaakt dient het volgende te omvatten:
- naam van het schip,
- IMO-nummer,
- type van het schip,
- tonnage (gt),
- bouwjaar,
- naam en adres van de eigenaar of exploitant van het schip,
- vlaggenstaat,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepassing, die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten hebben afgegeven,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke partij die namens de vlaggenstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in overeenstemming met de verdragen, inclusief vermelding van de afgegeven certificaten,
- land, haven en datum van inspectie,
- aantal tekortkomingen, per tekortkomingscategorie.

Ingangsdatum: 30-12-1999
Geldig tot en met: 21-01-2002

(waarvan sprake in artikel 15)


I. De informatie die gepubliceerd wordt in overeenstemming met artikel 15, lid 1, dient het volgende te omvatten:
- naam van het schip,
- IMO-nummer,
- type van het schip,
- tonnage (gt),
- bouwjaar,
- naam en adres van de eigenaar of exploitant van het schip,
- vlaggenstaat,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepassing, die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten hebben afgegeven,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke partij die namens de vlaggenstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in overeenstemming met de verdragen, inclusief vermelding van de afgegeven certificaten,
- het aantal aanhoudingen gedurende de voorgaande 24 maanden,
- land en haven van aanhouding,
- de datum waarop de aanhouding is opgeheven,
- de duur van de aanhouding, in dagen,
- het aantal geconstateerde tekortkomingen en de redenen voor aanhouding, in duidelijke en expliciete bewoordingen,
- wanneer het schip onderworpen is aan een weigering van toegang tot iedere haven binnen de Gemeenschap, de redenen voor deze maatregel, in duidelijke en expliciete bewoordingen,
- aanwijzingen omtrent de vraag of het classificatiebureau, of een andere particuliere instelling die de desbetreffende controle heeft verricht, verantwoordelijkheid droeg in verband met de tekortkoming, of de combinatie van tekortkomingen, die tot de aanhouding heeft geleid,
- beschrijving van de maatregelen die zijn getroffen ten aanzien van een schip dat toestemming heeft gekregen om naar de dichtstbijzijnde geschikte reparatiewerf te varen, of waaraan de toegang tot iedere haven in de Gemeenschap is geweigerd.

II. De informatie betreffende geïnspecteerde schepen die in overeenstemming met artikel 15, lid 2, openbaar wordt gemaakt dient het volgende te omvatten:
- naam van het schip,
- IMO-nummer,
- type van het schip,
- tonnage (gt),
- bouwjaar,
- naam en adres van de eigenaar of exploitant van het schip,
- vlaggenstaat,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepassing, die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten hebben afgegeven,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke partij die namens de vlaggenstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in overeenstemming met de verdragen, inclusief vermelding van de afgegeven certificaten,
- land, haven en datum van inspectie,
- aantal tekortkomingen, per tekortkomingscategorie.

Bijlage 08 Publicatie van informatie in verband met aanhoudingen en inspecties in de havens van de lidstaten

Ingangsdatum: 22-01-2002

(zoals bedoeld in artikel 15)


I. Informatie die gepubliceerd wordt in overeenstemming met artikel 15, lid 1, moet het volgende omvatten:
- naam van het schip,
- IMO-nummer,
- type van het schip,
- tonnage (gt),
- bouwjaar, bepaald op basis van de datum op de veiligheidscertificaten van het schip,
- naam en adres van de eigenaar of de exploitant van het schip,
- in het geval van schepen die vloeistoffen of vaste lading in bulk vervoeren, de naam en het adres van de bevrachter die verantwoordelijk is voor de keuze van het schip en het type bevrachtingsovereenkomst,
- vlaggenstaat,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepassing, dat/die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten heeft/hebben afgegeven,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke andere partij die namens de vlagstaat certificaten heeft/hebben afgegeven voor dit schip in overeenstemming met de toepasselijke verdragen, met vermelding van de afgegeven certificaten,
- haven waar en datum waarop de laatste uitgebreide inspectie heeft plaatsgevonden met eventueel de vermelding of er een aanhouding werd bevolen,
- haven waar en datum waarop de laatste speciale inspectie heeft plaatsgevonden en de naam van de organisatie die deze inspectie heeft uitgevoerd,
- aantal aanhoudingen gedurende de voorgaande 24 maanden,
- land en haven van aanhouding,
- datum waarop de aanhouding is opgeheven,
- duur van de aanhouding, in dagen,
- aantal geconstateerde tekortkomingen en de redenen voor aanhouding, in duidelijke en expliciete bewoordingen,
- beschrijving van de maatregelen die door de bevoegde instantie zijn genomen, en voorzover van toepassing, door het classificatiebureau als maatregel volgend op de aanhouding,
- indien voor het schip een weigering van toegang tot iedere haven binnen de Gemeenschap geldt, de redenen voor deze maatregel, in duidelijke en expliciete bewoordingen,
- voorzover van toepassing, aanwijzingen omtrent de vraag of het classificatiebureau, of een andere particuliere instelling die de desbetreffende controle heeft verricht, verantwoordelijkheid draagt in verband met de tekortkoming, of de combinatie van tekortkomingen, die tot de aanhouding heeft geleid,
- beschrijving van de maatregelen die zijn getroffen ten aanzien van een schip dat toestemming heeft gekregen om naar de dichtstbijzijnde geschikte reparatiewerf te varen, of waaraan de toegang tot een haven in de Gemeenschap is geweigerd.

II. Informatie betreffende geïnspecteerde schepen die in overeenstemming met artikel 15, lid 2, openbaar wordt gemaakt dient het volgende te omvatten:
- naam van het schip,
- IMO-nummer,
- type van het schip,
- tonnage (gt),
- bouwjaar,
- naam en adres van de eigenaar of de exploitant van het schip,
- in het geval van schepen die vloeistoffen of vaste lading in bulk vervoeren, de naam en het adres van de bevrachter die verantwoordelijk is voor de keuze van het schip en het type charter,
- vlaggenstaat,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepassing, dat/die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten heeft/hebben afgegeven,
- het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke andere partij die namens de vlagstaat certificaten heeft/hebben afgegeven voor dit schip in overeenstemming met de toepasselijke verdragen, met vermelding van de afgegeven certificaten,
- land, haven en datum van inspectie,
- aantal en aard van de tekortkomingen.

Bijlage 09 Inspectierapport, opgesteld overeenkomstig artikel 8

Ingangsdatum: 22-01-2002

Het inspectierapport moet ten minste de volgende punten omvatten:

I. Algemeen
1. Bevoegde instantie die het rapport heeft geschreven
2. Datum en plaats van inspectie
3. Naam van het geïnspecteerde schip
4. Vlag
5. Type van het schip
6. IMO-nummer
7. Roepletters
8. Tonnage (gt)
9. Draagvermogen (voorzover van toepassing)
10. Bouwjaar, bepaald op basis van de datum op de veiligheidscertificaten van het schip
11. Het classificatiebureau of de classificatiebureaus, voorzover van toepassing, dat/die voor dit schip de eventuele classificatiecertificaten heeft/hebben afgegeven
12. Het classificatiebureau of de classificatiebureaus, en/of elke andere partij die namens de vlagstaat certificaten heeft afgegeven voor dit schip in overeenstemming met de toepasselijke verdragen
13. Naam en adres van de eigenaar of de exploitant van het schip
14. Naam en adres van de bevrachter die verantwoordelijk is voor de keuze van het schip en het type charter indien de schepen vloeistoffen of vaste lading in bulk vervoeren
15. Definitieve datum waarop het inspectierapport is geschreven
16. Vermelding dat informatie over een inspectie of een aanhouding bekend kan worden gemaakt

II. Informatie over de inspectie
1. Certificaten welke zijn afgegeven overeenkomstig de desbetreffende internationale verdragen, instantie of organisatie die het/de betrokken certificaat/certificaten heeft afgegeven, met inbegrip van de datum van afgifte en de datum waarop deze aflopen
2. Delen of elementen van het schip welke geïnspecteerd werden (in het geval van een gedetailleerde of uitgebreide inspectie)
3. Soort inspectie (inspectie, gedetailleerde inspectie, uitgebreide inspectie)
4. Aard van de tekortkomingen
5. Genomen maatregelen

III. Aanvullende informatie in geval van aanhouding
1. Datum van het aanhoudingsbevel
2. Datum waarop het aanhoudingsbevel is opgeheven
3. Aard van de tekortkomingen die een aanhoudingsbevel wettigen (verwijzingen naar verdragen, indien van toepassing)
4. Informatie over de laatste tussentijdse of jaarlijkse inspectie
5. Aanwijzingen omtrent de vraag of het classificatiebureau, of een andere particuliere instelling die de desbetreffende controle heeft verricht, verantwoordelijkheid draagt in verband met de tekortkoming, of de combinatie van tekortkomingen, die tot de aanhouding heeft geleid
6. Genomen maatregelen.

Bijlage 10 Gegevens welke moeten worden verstrekt in de context van de controle op de uitvoering krachtens artikel 17

Ingangsdatum: 22-01-2002

1. Ieder jaar moeten de lidstaten de Commissie uiterlijk op 1 april de volgende gegevens verstrekken over het vorige jaar.

1.1. Aantal inspecteurs dat namens de lidstaten optreedt in het kader van de havenstaatcontrole. Deze informatie moet aan de Commissie worden meegedeeld onder gebruikmaking van de volgende modeltabel.

Haven / gebiedAantal voltijdse inspecteursAantal deeltijdse inspecteurs (1)Omgerekend naar voltijdse arbeid
Haven X .....
Haven X .....
TOTAAL
(1) Indien de inspecties die in de context van de havenstaatcontrole worden uitgevoerd slechts een gedeelte van de werkzaamheden van de inspecteurs uitmaken van alle inspecteurs worden uitgedrukt in een voltijds inspecteursequivalent.

Deze informatie moet worden verstrekt op nationaal niveau en voor iedere haven van de betrokken lidstaat. Voor het doel van deze bijlage wordt onder een haven verstaan een afzonderlijke haven alsmede het geografisch gebied dat bestreken wordt door een inspecteur of een team van inspecteurs, waarin eventueel verschillende afzonderlijke havens kunnen zijn begrepen. Dezelfde inspecteur kan werken in meer dan één haven/geografisch gebied.

1.2. Totaal aantal afzonderlijke schepen dat op nationaal niveau hun havens is binnengelopen.

2. De lidstaten moeten:
a) ofwel de Commissie om de zes maanden een lijst doen toekomen van bewegingen van afzonderlijke schepen, met uitzondering van geregelde veerdiensten die hun havens zijn binnengelopen, met vermelding van het IMO-nummer van de schepen en hun datum van aankomst;
b) ofwel elke werkdag aan SIRENAC de IMO-nummers en de aankomstdatum doorgeven van de schepen, met uitzondering van geregelde veerdiensten, die hun havens zijn binnengekomen.
Uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn en telkens wanneer zich een wijziging voordoet bij deze diensten moeten de lidstaten de Commissie een lijst verstrekken van de in de punten (a) en (b) genoemde geregelde veerdiensten

Bijlage 11

Ingangsdatum: 22-01-2002

A. CATEGORIEËN VAN SCHEPEN WAARVOOR EEN WEIGERING VAN TOEGANG TOT HAVENS VAN DE GEMEENSCHAP GELDT (als bedoeld in artikel 7 ter, lid 1)

1. Gas- en chemicaliëntankers,
2. Bulkschepen,
3. Olietankers,
4. Passagiersschepen.


B. PROCEDURES VOOR HET WEIGEREN VAN DE TOEGANG TOT DE HAVENS VAN DE GEMEENSCHAP (als bedoeld in artikel 7 ter, lid 2)

1. Indien aan de in artikel 7 ter beschreven voorwaarden wordt voldaan, moet de bevoegde autoriteit van de haven waar het schip voor de tweede of de derde maal, naar gelang van het geval, is aangehouden, de kapitein en de eigenaar of de exploitant van het schip schriftelijk in kennis stellen van het feit dat aan het schip de toegang tot de haven is geweigerd. De bevoegde autoriteit moet ook de administratie van de vlaggenstaat, het betrokken classificatiebureau, de andere lidstaten, de Commissie, het administratief centrum voor maritieme zaken (Centre Administratif des Affaires Maritimes) en het secretariaat van het MOU daarvan in kennis stellen. Het toegangsverbod wordt van kracht zodra aan het schip toestemming is verleend om de haven te verlaten nadat de tekortkomingen die aanleiding waren voor aanhouding zijn verholpen.

2. Om het toegangsverbod te laten opheffen moet de eigenaar of de exploitant een formeel verzoek indienen bij de bevoegde autoriteit van de lidstaat die het toegangsverbod heeft opgelegd. Dit verzoek dient vergezeld te gaan van een certificaat van de administratie van de vlaggenstaat of van het namens die administratie optredende classificatiebureau, waarin wordt aangetoond dat het schip volledig aan de eisen in de toepasselijke bepalingen van de internationale verdragen voldoet. Het verzoek om het toegangsverbod op te heffen, dient eventueel ook te worden vergezeld van een certificaat van het classificatiebureau dat het schip heeft geclassificeerd en waaruit blijkt dat het schip voldoet aan de classificatienormen die door dat bureau zijn vastgesteld.

3. Het toegangsverbod kan slechts worden opgeheven na een nieuwe inspectie van het schip in een overeengekomen haven door inspecteurs van de bevoegde autoriteit van de lidstaat die het toegangsverbod heeft opgelegd en indien ten genoegen van deze lidstaat wordt aangetoond dat het schip volledig voldoet aan de toepasselijke eisen van de internationale verdragen. Indien de overeengekomen haven zich binnen de Gemeenschap bevindt, kan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de haven van bestemming met de instemming van de bevoegde autoriteit van de lidstaat die het toegangsverbod heeft opgelegd, het schip toestaan zich naar deze haven te begeven, uitsluitend om na te gaan of het schip aan de voorwaarden van lid 2 voldoet. De hernieuwde inspectie bestaat uit een uitgebreide inspectie die ten minste de relevante punten van bijlage V, deel C, dient te omvatten. Alle kosten van deze uitgebreide inspectie worden door de eigenaar of de exploitant van het schip gedragen.

4. Indien de resultaten van de uitgebreide inspectie de lidstaat voldoen in overeenstemming met lid 2, moet het toegangsverbod worden opgeheven. De eigenaar of de exploitant van het schip moet daarvan schriftelijk in kennis worden gesteld. De bevoegde autoriteit moet haar beslissing ook schriftelijk meedelen aan de administratie van de vlaggenstaat, het betrokken classificatiebureau, de andere lidstaten, de Commissie, het administratief centrum voor maritieme zaken (Centre Administratif des Affaires Maritimes) en het secretariaat van het MOU.

5. De informatie over schepen waaraan de toegang tot communautaire havens is ontzegd, moet in het Sirenac-systeem beschikbaar worden gesteld en worden bekendgemaakt overeenkomstig de bepalingen van artikel 15 en van bijlage VIII

Bijlage 12 Internationale en communautaire vereisten met betrekking tot reisgegevensrecordersystemen

Ingangsdatum: 22-01-2002

Schepen van de navolgende categorieën moeten, wanneer zij een haven van een lidstaat van de Gemeenschap aandoen, uitgerust zijn met een reisgegevensrecordersysteem dat voldoet aan de prestatienormen van resolutie A.861(20) van de IMO en de testnormen zoals vastgelegd in norm 61996 van de Internationale Elektrotechnische Commissie (IEC):
- passagiersschepen die zijn gebouwd op of na 1 juli 2002;
- ro-ro-passagiersschepen die gebouwd zijn voor 1 juli 2002, uiterlijk bij de eerste controle op of na 1 juli 2002;
- andere dan ro-ro-passagiersschepen, die zijn gebouwd voor 1 juli 2002, uiterlijk 1 januari 2004;
- andere dan passagiersschepen van 3.000 ton en meer, die zijn gebouwd op of na 1 juli 2002.

Schepen van de navolgende categorieën die gebouwd zijn voor 1 juli 2002, moeten, wanneer zij een haven van een lidstaat van de Gemeenschap aandoen, uitgerust zijn met een reisgegevensrecordersysteem dat voldoet aan de desbetreffende IMO-normen:
- vrachtschepen van 20000 ton en meer, uiterlijk op de door de IMO vastgestelde datum of, bij ontstentenis van een besluit van de IMO, uiterlijk op 1 januari 2007,
- vrachtschepen van 3000 ton en meer, doch minder dan 20000 ton, uiterlijk op de door de IMO vastgestelde datum of, bij ontstentenis van een besluit van de IMO, uiterlijk op 1 januari 2008.

Inhoudsopgave

Alles dichtklappenAlles openklappen
Naar boven